่ยงตัวหลบไปด้านข้าง หลบมีดสั้นสองเล่มที่แทงเข้ามา“เก่งนี่ ใช่มีดได้ยอดเยี่ยม”“คนในตำหนักชิงหลงล้วนแต่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านมีดสั้นกันทั้งนั้น!”หวังซื่อรุ่ยพูดออกมา ขณะที่มีดสั้นทั้งสองเล่มยังคงแทงใส่ฉินเฉาไม่หยุด“ถ้าไม่ซื่อสัตย์ ต่อให้ร้ายกาจยังไง เดี๋ยวไม่นานก็ตาย”ฉินเฉาโบกมือ แตะไม่ถูกตัวหวังซื่อรุ่ยด้วยซ˺า แต่อีกฝ่ายพลันปลิวออกไป กระแทกเข้ากับโต๊ะที่อยู่ไกลๆ โต๊ะที่ทำจากหินอ่อนถูกกระแทกจนแตกออกกระดูกทั่วร่างของหวังซื่อรุ่ยพลันแตก ไม่รู้ว่าแตกไปมากน้อยแค่ไหนเขารู้สึกเจ็บอย่างมาก ร่างไม่มีแรงพอให้ลุกขึ้น“ที่คนสอนวิชานี้กับนาย ไม่ใช่เพื่อให้มาใช้กับพี่น้องตัวเอง ไม่ใช่เพื่อให้เอามาใช้กับฉัน”ฉินเฉาเดินไปตรงหน้าหวังซื่อรุ่ยอย่างไร้อารมณ์ ขณะที่ในมือยังถือมีดสั้นเอาไว้อยู่“ฉันขอประกาศว่าจากนี้ไป แกไม่ใช่คนของสมาคมต้าฉินอีกแล้ววันนี้ฉันอารมณ์ดี ฉันจะไว้ชีวิตแกและลูกพี่ลูกน้องของแก ยังไงก็ตามคนของสมาคมต้าฉินจะปล่อยแกไปมั้ย อันนี้ฉันไม่รู้”“แก แก…”หวังซื่อรุ่ยที่นอนอยู่กับพื้นพูดไม่ออก แต่ฉินเฉาได้หยิบมือถือขึ้นมาพร้อมกับโทรออกไปไม่นาน เจ้าอ้วนหลิวชวนก็นำกลุ่มคนของตนปรี่เข้ามา“เชี่ย ใครแม่งกล้าลงมือกับพี่ฉิน โคตรแม่งเอ๊ย!”ฉินเฉารู้สึกคันในใจ เจ้าหนูนี่กลายเป็นอย่างนี้ไปแล้ว“หลิวชวน มาแล้วเหรอ”“พี่ฉิน!”หลิวชวนเมื่อเห็นฉินเฉา ทันใดนั้นก็รีบวิ่งเข้ามา“ใครมันรบกวนพี่ มันไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือไ
