่างงั้นเหรอ?”หวังซื่อรุ่ยพลันเซ่อไปแม้ว่าสมาคมต้าฉินจะมีชื่อเสียง แต่ที่ลึกลับที่สุดก็คือประธานสมาคมนี่เอง มีเพียงไม่กี่คนที่เคยเจอเขา เขาเป็นดั่งมังกรเห็นหัวไม่เห็นหาง!ก่อนหน้านี้หวังซื่อรุ่ยยังหวังว่าจะโชคดีได้เข้าพบนายท่านฉินสักครั้ง บางทีนายท่านฉินอาจจะเห็นพรสวรรค์ของเขา แล้วเพิ่มตำแหน่งให้เขาก็ได้แต่ในที่สุดวันนี้ก็ได้เจอ ทั้งอยู่ภายใต้สถานการณ์อย่างนี้ด้วย“นายท่านฉิน?”เหล่าลูกน้องพากันตะลึง ไม่คิดว่าวันนี้พวกเขาแทบจะทำร้ายบอสใหญ่ของตัวเอง“แม่งเอ๊ย…..”หวังซื่อรุ่ยเห็นสายตาเย้ยหยันของฉินเฉา ก็กัดฟันแล้วพูดขึ้น “จะใครก็ช่าง โจมตีต่อ ฆ่ามันซะ!”“แม่ง หวังซื่อรุ่ย แกบ้าไปแล้วเหรอ!”กางสื่อตวาดออกมา “แม้แต่นายท่านฉินแกก็กล้าลงมือ!”“นายท่านฉินแล้วทำไม ไม่ใช่ว่ามีปากมีตาเหมือนกันหรอกเหรอ!ตราบเท่าที่ฉันฆ่ามันที่นี่ก็ไม่มีใครรู้แล้ว!”หวังซื่อรุ่ยคิดคำนวณพร้อมพลีชีพแล้ว เพราะเขารู้ว่าต่อให้ขอโทษก็ไม่เหลืออาหารอะไรให้เขากินแล้วเมื่อถึงตอนนั้น เมื่อคุณหนูหลงและลูกพี่หลิวรู้ว่าตัวเขากล้าลงมือกับนายท่านฉิน พวกเขาจะต้องไม่ยกโทษให้เขาแน่“แกมันบ้า! ฉันจะขัดขวางแกด้วยชีวิต!”กางสื่อตะโกนออกมา“ขอโทษด้วย!”หวังซื่อรุ่ยพลันยกไม้เบสบอลฟาดเข้าที่หัวของกางสื่อทันทีทันใดนั้น กางสื่อก็ถูกทุบจนสลบไป บนหัวยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุดคนของตำหนักไป๋หู่ตกใจ พริบตานี้ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี“กางสื่อถูกจัดการแล้ว!”หวังซ
