ายมัน!“เจ้าคิดว่าสิ่งนี้จะทำอะไรข้าได้อย่างงั้นเหรอ?”ฉินเฉายิ้มเย็นชา ร่างพลันเปล่งแสงสีดำออกมาฉัวะ!ดาบสีดำหลายเล่มผุดขึ้นมาตามเสื้อผ้าของฉินเฉา ตัดดอกบัวพันธนาการที่รัดร่างฉินเฉาออก ขาดกระจุยขณะเดียวกัน โซ่ที่ห้อยอยู่ตรงชายเสื้อของเขาก็ลอยออกไป รัดร่างวิญญาณหยางเทวะของหยวนหยินไว้โซ่สองเส้นนี้ไม่ใช่สิ่งที่ราชันย์ภูติมีแต่เดิม แต่เป็นอาร์ติแฟคที่ฉินเฉาได้รับมา โซ่จับวิญญาณเพราะราชันย์ภูติมีร่างเป็นวิญญาณ โซ่จับวิญญาณนี้จึงถูกอัญเชิญมาจากในร่างฉินเฉา เกาะติดอยู่ในร่างของเขา กลายมาเป็นพลังของเขาตะขอเล็ก สองอันเปล่งแสงคมปลาบออกมา เล็งใส่ตรงขมับของหยวนหยิน ตราบเท่าที่ฉินเฉาตั้งใจ ตะขอสองอันนี้ที่ติดอยู่ปลายโซ่ก็จะฉีกกราชากวิญญาณหยางเทวะของหยวนหยินไป“พี่ใหญ่ฉิน! อย่าทำร้ายศิษย์พี่ของข้า!”แต่ในตอนนี้เอง หยวนเมิ่งก็ได้ตะโกนออกมา“ทำไม?”ฉินเฉามองเธอแล้วพูดว่า “คนคนนี้วางแผนทำลายชื่อเสียงพวกเราสองคน ไม่ฆ่าเธอ หรือจะปล่อยให้เธอได้สร้างปัญหาในอนาคต”“พี่ใหญ่ฉิน ไม่ว่ายังไงก็ตาม เธอก็เป็นศิษย์พี่ของข้า”หยวนเมิ่งอ้อนวอน “ตั้งแต่เล็ก ศิษย์พี่ดีต่อข้ามาก ไม่ว่าข้าชอบอะไร เธอจะหามาให้ทุกอย่าง อาจเป็นเพราะว่าข้าเอาแต่ใจเกินไป ทำให้ละเลยความรู้สึกของศิษย์พี่ไปอย่างช้าๆ ถ้าจะโทษ ก็ให้โทษข้าอย่าได้ทำอะไรศิษย์พี่ข้าเลย”“หยวนเมิ่ง เจ้าไม่ต้องพูดให้ข้า!”หยวนหยินตวาดออกมาอย่างเย็นชา “ข้าไม่ต้องการซื้อเศษอาหา
