ยทำตัวเอาแต่ใจกับแม่ของเธอหนูน้อยคนนี้ดูน่ารักมาก ผิวเรียบเนียนกระจ่างใส หญิงสาวนางนี้ทันใดนั้นก็พลันได้รับสายตารำคาญจากคนทั้งหลาย“เอาล่ะ ซื้อก็ซื้อ”แม่คนนี้รักลูกเธอมาก เมื่อเห็นว่าลูกทำตัวดื้อจะเอาให้ได้ เธอก็ได้แต่รับปาก ดังนั้นจึงเดินออกไปถามคนขาย“คุณคะ จิ้งจอกนี้ราคาเท่าไหร่?”“2,800! งดต่อรองครับ!”คนขายดูแล้ว แม่ลูกคู่นี้ดูเหมือนจะไม่ใช่คนจน ดังนั้นจึงคิดราคาสูง กะขูดเลือดอย่างหนัก“อืม ไม่แพงเท่าไหร่”แล้วก็จริง ผู้หญิงคนนี้พูดออกมา ทำให้คนขายดีใจจนหุบปากไม่ลงหนูน้อยก็ดีใจที่จะได้รับจิ้งจอกน้อยตัวนี้กลับบ้านสำหรับเรื่องนี้ ฉินเฉาเพียงชมดู ไม่คิดเข้าไปยุ่งแต่เมื่อเห็นจิ้งจอกตัวนั้น เขาก็รู้ว่าไม่ยุ่งไม่ได้“เดี๋ยวก่อน นายขายให้เธอไม่ได้”ฉินเฉาเดินออกจากกลุ่มคน พูดกับคนขาย“หรือว่าสหายท่านนี้จะให้ราคาสูงกว่า?” คนขายโลภอย่างมาก“ไม่ต้องเกรงใจ ขอแค่ราคาสูงกว่า จิ้งจอกนี้ก็จะเป็นของคุณ”คุณนายยังสาวขมวดคิ้ว ไม่รู้เพราะความโลภของคนขาย หรือเพราะคนที่เข้ามาสร้างปัญหาอย่างฉินเฉา“ไม่ ฉันจะไม่จ่ายแม้แต่หยวนเดียว”ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม “เพราะว่าจิ้งจอกนั้นเป็นของฉัน”“นี่เพื่อน!”คนขายยิ้ม เผยให้เห็นฟันเหลืองๆ ของเขา “อาหารกินมั่วได้ แต่คำพูด พูดพล่อยๆ ไม่ได้! ถ้านายอยากจะซื้อก็เสนอราคามา พี่น้องของฉันจะไม่สร้างความลำบากให้นาย แต่ถ้านายต้องการมาก่อกวนล่ะก็ พี่น้องของฉันก็ไม่รังเกียจที่จะจัดการนาย”
