ผู้มาเยือนมิใช่ใครอื่น… วีรสตรีตระกูลฟ่าน ฟ่านอี้
การเยือนราชสำนักต๋าต้านหมายมุ่งการใหญ่ จ้าวหนิงย่อมต้องปูทางล่วงหน้า ขบวนของฟ่านอี้และซูเยี่ยชิงแทรกซึมเข้าทุ่งหญ้ามาพักใหญ่ เวลานี้หยั่งรากลงหลักปักฐานมั่นคงแล้ว
ซูเยี่ยชิงมิได้รั้งอยู่ในราชสำนักต๋าต้าน ผู้ที่มาพบจ้าวหนิงค่ำคืนนี้จึงเป็นฟ่านอี้
สองฝ่ายไร้วาจาเยินยอ ทันทีที่รั้งกายหย่อนจอด ทะลวงเข้าประเด็นหลักทันควัน
“หลายวันที่เฝ้าจับตา ราชสำนักต๋าต้านฟอนเฟะเกินเยียวยา”
“ข่านยโสโอหัง ชนชั้นสูงเสวยสุขไร้ผลงาน ผู้กุมอำนาจลุ่มหลงความสงบจอมปลอม ในหัวคิดเพียงรีดนาทาเร้นราษฎรให้สิ้นซาก”
“ด้านนอกแสร้งป่าวประกาศความเถื่อนทรามของราชสำนักเทียนหยวน พร้อมเชิดชูเผ่าตนว่ามั่งคั่งร่มเย็น ใช้ภาพมายาหลอกล่อให้ราษฎรยอมตกเป็นเบี้ยล่างอย่างศิโรราบ”
สุ้มเสียงราบเรียบดุจท่องตำราของฟ่านอี้พลันชะงักงัน
คล้ายนางตระหนักได้ว่าราชวงศ์ต้าฉีเองก็โสมมไม่ต่างกัน หากเทียบกับเผ่าเทียนหยวนที่ทะเยอทะยานกระหายอำนาจ สองขุมกำลังแรกล้วนเสื่อมโทรมถึงแก่น สมควรสูญสิ้นและถูกผลัดแผ่นดิน
ทว่านั่นเป็นเพียงประกายความคิดชั่ววูบก่อนมลายหาย อย่างไรเสียนางก็คือชาวฉี
นางเอ่ยต่อ “ราชสำนักต๋าต้านใช่จะไร้
