ขุมกำลังสี่ราชสำนักใหญ่แห่งทุ่งหญ้า เผ่าเทียนหยวนตั้งตระหง่านทิศอุดร เผ่าหนวี่เจินรั้งทิศบูรพา เผ่าชี่ตันยึดครองแดนกลาง ส่วนเผ่าต๋าต้านตั้งมั่นทิศหรดี แม้ภาพรวมเป็นเช่นนี้ ทว่าเขตแดนกลับกลืนกินทับซ้อนประดุจเขี้ยวสุนัขขบประสาน
สรุปความคือ เผ่าต๋าต้านและเผ่าเทียนหยวนไร้พรมแดนเชื่อมต่อ ผิดกับเผ่าชี่ตันที่ตั้งประชิดทั้งด่านเยี่ยนเหมินกวนและด่านซานไห่กวน
หลังเทศกาลน่าต๋ามู่สิ้นสุดลงเมื่อสามปีก่อน ข่านเทียนหยวนรวบอำนาจเบ็ดเสร็จเหนือเผ่าหนวี่เจินและชี่ตัน วิถีการแยบยลยิ่งนัก อาศัยหมากเร้นลับจัดการรัดกุม กระทั่งราชวงศ์ต้าฉียังไม่ระแคะระคาย
ตามหลักแล้ว คลื่นใต้น้ำลูกใหญ่ปานนี้ย่อมไม่อาจปกปิดมิดชิด ต่อให้ราชสำนักเทียนหยวนสะกดข่าวลือได้ชั่วคราว ทว่ากาลเวลาผันผ่าน ยามผู้คนไปมาหาสู่ ย่อมต้องทิ้งร่องรอยพิรุธ
ทว่าสีหน้าข่านต๋าต้านบ่งบอกชัดเจน... ชายผู้นี้มืดแปดด้านอย่างแท้จริง
ปิดฟ้าข้ามทะเลได้แนบเนียนถึงเพียงนี้ ชั้นเชิงข่านเทียนหยวนย่อมไร้ข้อกังขา เหนือล้ำกว่าเล่ห์เหลี่ยมตื้นลึก มีเพียง ‘วิสัยทัศน์จอมราชัน’ เท่านั้นที่คู่ควรสติปัญญาผู้นำผู้นี้
ปัญหาคือ เวลานี้ข่านต๋าต้านไม่เพียงมืดบอดต่อคลื่นลมทุ่งหญ้า ซ้ำยัง
