หยางเจียนีลอบบริภาษตนเองว่าช่างไร้จุดยืนสิ้นดี
แม้ระดับบำเพ็ญเพียรของจ้าวหนิงจะด้อยกว่าหนึ่งขั้นย่อย แต่นั่นมิใช่อุปสรรคขวางกั้นการชำระแค้น หลังทะลวงสู่ระดับวิญญาณต้นกำเนิด นางย่อมรั้งพลังลมปราณลงมาหนึ่งขั้นเพื่อสั่งสอนเขาได้อย่างคล่องแคล่ว
กดพลังประลองอย่างเท่าเทียม ย่อมสมเหตุสมผลมิใช่หรือ
ยามพบหน้าจ้าวหนิงคราแรกบนทุ่งหญ้า ทัพกำลังติดพันศึก ซ้ำนางยังสวาปามเสบียงของเขาไปเสียอิ่มหนำ รับของกำนัลมาแล้วจะตวัดดาบใส่ย่อมกระดากใจ ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ล้วนมิเหมาะจะเปิดศึกห้ำหั่น
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา จ้าวหนิงง่วนกับภารกิจรัดตัว ทั้งบัญชาการรบ คุมทัพเดินทาง และผูกมิตรชาวทุ่งหญ้าอย่างออกรส แม้นนางจะกระหายศึกจนคันไม้คันมือแทบคลั่ง ทว่าก็ไม่อาจลัดคิวรบกวนธุระสำคัญของเขา
นางถือตนว่ามีเหตุผลพอ
ทว่ายิ่งอดกลั้นยิ่งอัดอั้น ยิ่งรั้งรอยิ่งเสียเปรียบ จวบจนราตรีนี้ ความอดทนของหยางเจียนีขาดผึง นางมิใช่พวกอมพะนำ เรื่องใดต้องชำระย่อมสะสางให้สิ้นซาก ยามลั่นดาบ ย่อมไร้ความลังเลแม้เพียงเสี้ยว
สมัยอยู่แดนเจียงจั่ว ยามพานพบพวกบัณฑิตหลงเงาตัวเองมาดักหน้า ขวางทางสัญจร ดึงดันจะร่ายกวีพร่ำเพ้อเกี้ยวพาราสี นางไม่เคยไว้หน้าพ
