ก็ได้ เจ้าพวกนักพรตพวกนั้น คงไม่ทำให้หญิงสาวอย่างเธอต้องอึดอัดใจฉินเฉาและหยางถิง เดินตามทางสายน้อยไปที่หน้าผาทางใต้ที่นี่มีคนมาสักการะมากมายฉินเฉามองคนพวกนี้ แล้วเขาก็พาหยางถิงเดินไปทางป่าที่มีคนน้อยขณะเดียวกันเขาก็มองหาต้นไม้ที่หนาที่สุด พร้อมกับตบลงไปสามทีนี่ไม่ใช่การตบธรรมดา แต่เขาใส่ลมปราณเข้าไปในมือด้วยทั้งสามครั้งต้นสนนี้มีชื่อว่า ต้นสนรับแขกเหตุผลที่เรียกอย่างนี้ เพราะจะมีพรตน้อยคอยรับข่าวสารแล้วนำไปแจ้งให้กับสำนักบู๊ตึ๊งทราบจากนั้นก็จะกลับมาที่ต้นสนเพื่อรับแขก โดยจะตอบกลับมาด้วยการตบสามครั้ง เป็นความหมายว่าสำนักบู๊ตึ๊งยินดีต้อนรับหยางถิงไม่รู้เรื่องนี้ มองฉินเฉาทุบต้นไม้ ก็คิดว่าเขากำลังจะตบให้ลูกสนตกลงมา“ทำอย่างนี้ก็ไม่มีลูกสนตกลงมาหรอก ยิ่งกว่านั้น ต้นไม้นี้ยังหนามาก ตบไปก็ไม่สะเทือน…”หยางถิงพูดขึ้น“ชู่!”ฉินเฉาทำสัญญาณมือให้เงียบขณะที่หยางถิงกำลังประหลาดใจ ก็ได้มีพรตน้อยใส่ชุดนักพรตสีขาวดำเดินออกมา“ทั้งสองคน เชิญทางนี้”“ขอบคุณ”ฉินเฉาเดินตามพรตน้อยไป ขณะที่หยางถิงตามมาอย่างงง ๆเมื่อพรตน้อยเดินมาถึงหน้าผา หยางถิงก็กรีดร้องแล้วก็หยุดเดินเพราะความกลัวร่างของเขาหายไปในกลุ่มหมอกที่แน่นขนัดในพริบตา“อ๊า!”หยางถิงตกใจ “เขา เขาไปไหนแล้ว! ทำไมอยู่ ๆ ก็หายไป?”“อยากจะช่วยพ่อเธอมั้ย?”ฉินเฉาไม่ตอบ แต่ถามหยางถิงย้อนกลับไป“แน่นอนสิ! ไม่อย่างนั้นฉันจะถ่อมาทำอะไรที่นี่!”หยางถิงกลอกตาใส่ฉินเฉ
