มของฉินเฉาก็เห็นตาของหลี่เต๋อหวังเป็นประกายที่พูดไม่ถูกออกมาเจ้าแก่นี่มีอะไรแปลก ๆ“ที่เหลือต้องฝากเธอแล้ว” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพูดพร้อมกับปิดกล่องส่งให้กับชี “ ฉันจะอยู่ที่นี่ เพื่อสืบสวนการโจมตีนี้หวังว่าเธอจะรักษามันอย่างดี”“ดี ที่นี่คงต้องฝากเจ้าหน้าที่อ้ายแล้ว”หลี่เต๋อหวังเหมือนไม่ใส่ใจ มองไปที่กล่องเหล็กในมือชี ชีรับกุญแจมือพิเศษจากอ้ายเสี่ยวเสวี่ยล็อกข้อมือตัวเองและกล่องไว้ด้วยกัน“ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบ” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยยักไหล่ แล้วพูดว่า “แต่นี่เป็นเงื่อนไขของภารกิจ ขอให้เธออดทน”ชีไม่ตอบ แต่หมุนตัวเดินลงไปที่ท่าเรือหลี่เต๋อหวังรีบบอกให้ทหารตามชีไปเห็นกลุ่มทหารเดินตามชีไป ฉินเฉาอดไม่ได้ต้องยิ้มด้วยความเป็นห่วง คนพวกนี้ ท้ายที่สุดก็เป็นได้แค่ภาระให้กับชีเท่านั้น“เจ้าหน้าที่อ้าย!” ขณะที่เขาเตรียมขึ้นฝั่ง เฟิงเสี่ยวรั่วพลันร้องตะโกนใส่อ้ายเสี่ยวเสวี่ยอย่างตื่นเต้นปนกังวล“หือ?” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยมองไปที่ลูกสาวของบริษัทวีนัส ไม่รู้ว่าเธอเรียกเธอทำไม“ฉัน ฉันชื่นชมคุณมาก!” ในดวงตาของสาวน้อยเป็นประกาย “คุณจะช่วยเป็นอาจารย์ให้ฉันได้มั้ย?”“ฉันน่ะเหรอ? เป็นอาจารย์?”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเบิกตาสดในเป็นประกายของเธอ มองไปที่เฟิงเสี่ยวรั่วอย่างจริงจัง ในที่สุดก็อดไม่ได้ ต้องยิ้มออกมา“ความคิดดีนี่ แต่ว่านะคนสวย ฉันไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นอาจารย์ของใครได้หรอก” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพูด พร้อมกับมองไปที่ฉินเฉาอย่าง
