ว่า “น้องชายของฉันแค่พูดเล่น ไปเอาอิมพีเรียลซาลูทมาให้ฉันสิบขวด”“ครับ ได้ครับ จะไปเดี๋ยวนี้…..”ผู้จัดการใหญ่ปาดเหงื่อ อยากจะดื่มเบียร์ ต่อให้เป็นแขกคนอื่นก็ต้องไปซื้อมากินเอง“พี่ใหญ่ฉินของฉันบอก แม่งยังไม่รีบไปอีก!”หลิวชวนตอนนี้ชอบถลึงตาใส่เป็นพิเศษผู้จัดการใหญ่ตัวสั่น รีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว“คนคนนี้ต้องโดนแบบนี้”หลิวชวนยิ้มแล้วพูดกับฉินเฉา“นายเปลี่ยนไปเยอะนะ”ฉินเฉายกแก้วไวน์ขึ้น พร้อมกับถอนหายใจ“เรื่องมันยาวครับ……”หลิวชวนดื่มราวกับปลา ดื่มลาฟิตไปซะครึ่งแก้ว“พี่น้องของนายคนนี้น่าสนใจจริงๆ” เจียงตงที่อยู่ด้านข้างเปิดประเด็นขึ้นมา “ฉินเฉา ไม่คิดเลยว่านายจะมีพี่น้องไปซะทุกที่”“เรื่องนี้” หลิวชวนพูดอย่างภูมิใจ “ไม่รู้เหรอว่าพี่ใหญ่ฉินเป็นใคร!เขาคือเจ้าพ่อของเมืองตงชวนและจงชวน! ตัวผม หลิวชวนเมื่อตอนที่อยู่โรงเรียนก็ถูกพี่ใหญ่ฉินช่วยไว้ ตอนนี้ผมคุมถนนแอนโทนี่ และก็ถนนถังเป่ย หลังจากนี้มีเรื่องอะไรมาหาผมได้เลย”“ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อเจียงตง เป็นพ่อบ้านตระกูลซู ฉันดูพี่น้องของนายแล้ว ไม่ได้มีความสามารถอะไร วันหลังให้มาหาฉัน ฉันจะช่วยสอนให้เอง!”“ครับ! ต้องรบกวนพี่ใหญ่เจียงแล้ว! พวกแกมานี่ ยังไม่รีบเรียกพี่เจียงอีก”“พี่เจียง!”เหล่าลูกน้องพูดออกมาไม่พร้อมกันหลิวชวนจึงประเคนเท้าให้หนึ่งเท้ากับลูกน้องที่ถูกตบที่อยู่ใกล้ที่สุด“แม่ง ทำบิดาเสียหน้าจริงๆ”หลังจากระบายความโกรธแล้วเขาก็หันมา เห็นหลี่
