่ก็ทำเรื่องแบบนี้มาแล้วหรอกเหรอ! ท่านเสียใจมั้ย!”“ข้า…ข้า….”ฮัวเหนียงนิ่งไป ร่างกายถูกคำถามนี้จนตัวสั่น ต้องถอยไปหนึ่งก้าวแล้วนั่งลงบนเก้าอี้“พี่ ข้าขอโทษ…..”ไป๋เจี่ยวเจียวที่ปากไวด้วยความโกรธ ไม่ได้คิดว่าจะทำร้ายความรู้สึกของศิษย์พี่ของเธอ“ไม่เป็นไร….” ฮัวเหนียงพูดออกมา “เพราะอดีตของข้ามันไม่คิดให้ดี จนทำเรื่องผิดมหันต์ ตอนนี้จึงไม่อยากให้เจ้าเป็นเช่นเดียวกับข้า…เจี่ยวเจียว…..”“ศิษย์พี่วางใจ ข้าและฝ่าเซียง หลวงจีนนั่นรักกันด้วยใจจริง เราทั้งสองเชื่อว่า ตราบเท่าที่หาที่ซ่อนได้ พวกเราจะใช้ชีวิตสงบไปตลอดชีวิตไม่สร้างเรื่องอย่างแน่นอน”ฮัวเหนียงมองไปที่ศิษย์น้องตัวเอง ไม่พูดอะไรคิดไปถึงช่วงอดีตของตน“จะว่าไป เมื่อโชคชะตาสั่งให้เจอกัน ใครบ้างจะจัดการได้” ไป๋เจี่ยวเจียวยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้กับศิษย์พี่ของตน “พวกเราแม้จะเป็นสัตว์ประหลาด แต่ก็เป็นผู้หญิงด้วยเช่นกัน ใช่มั้ย ศิษย์พี่?”“เจ้า ทำไมถึงถามข้าแบบนั้น?” ฮัวเหนียงกะพริบตา ถามศิษย์น้องของเธอ“ไม่ใช่ว่าท่านก็เหมือนกันเหรอ?” ไป๋เจี่ยวเจียวถามขึ้น “ตอนที่เจอกับฉินเฉา ถ้าศิษย์พี่ไม่ชอบเขา ทำไมต้องช่วยเขาด้วย? แฮ่ม เขาเป็นแค่เด็กหนุ่มที่มีแก่นแท้ปีศาจ ทำไมศิษย์พี่ถึงได้ใส่ใจเขานัก?”“อยะ อย่าพูดเหลวไหล!” ฮัวเหนียงหน้าแดง ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร“ศิษย์พี่ ไม่ต้องแต่งกับจูหลงอะไรนั่นหรอก เจ้าเฒ่านั่นมันอยากจะกินเนื้อหงส์! ที่ข้าเสี่ยงกลับมาครั้งนี้เพ