แตกกระจายถ้าไม่ใช่เพราะร่างกายของมนุษย์หมาป่าดีมากล่ะก็ ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น ด้วยความสูงที่ฉินเฉาส่งขึ้นไป เมื่อตกลงมาคงกลายเป็นเพียงกองเลือดเนื้อเท่านั้นแต่ถึงแม้ร่างกายจะดีแค่ไหน วอรีฟก็เจ็บจนต้องร้องออกมาเหมือนกับหมูที่ถูกเชือด“ตาย!” ฉินเฉายกเท้าขึ้น เหมือนกับขวานที่พร้อมจะจามลงมาที่หัวของมนุษย์หมาป่าอย่างไงอย่างนั้นถ้าเท้านี้จามลงมาจริงๆ ต่อให้หัวของวอรีฟแข็งเหมือนเหล็กก็แหลกคาเท้าได้เหมือนกันดังนั้น วอรีฟจึงรีดเร้นแรงที่เหลืออยู่ทั้งหมด ม้วนตัวไปด้านข้างจากนั้นหายตัวไปกลางอากาศ“อยากจะหนี?” ฉินเฉาแสยะยิ้ม “ฉันไม่เคยปล่อยให้คนของสเกลตั้นมีชีวิตหนีไปต่อหน้าต่อตาฉัน”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็อ้าแขนกว้าง พร้อมกับสั่นร่างของเขาเหล่านักเลงที่อยู่รอบๆ รู้สึกเพียงร่างกายถูกอะไรบางอย่างกระแทกใส่ ร่างของพวกเขาถูกผลักลอยออกไป จากนั้นก็ก้นกระแทกพื้นอย่างน่าสงสาร พร้อมกับร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดส่วนขวดและกระป๋องต่างๆ ในห้อง รวมทั้งเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ พากันถูกพลังที่มองไม่เห็นกวาดไปอยู่ทั่วสี่มุมห้องร่างของวอรีฟที่ซ่อนตัวอยู่ก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับเสียงดังปังกระแทกกำแพงไปจิตกระแทก!นี่คือพลังที่ฉินเฉาเลียนแบบคลื่นกระแทกวิญญาณของเสี่ยวอิงมาแม้ว่าพลังโจมตีจะไม่เท่าคลื่นกระแทกวิญญาณของเสี่ยวอิง แต่เป้าหมายของเขามีเพียงแค่ขับไล่วอรีฟเท่านั้นยิ่งกว่านั้น จัดการกับมนุษย์หมาป่า ไม่จำเป็นต้องแสดงความแข็งแกร่งข
