มหันตภัยระดับแคว้นย่อมถูกประกาศกร้าวผ่านราชโองการ คดีไส้ศึกเป่ยหูก็ดี คดีขุนนางบุ๋นสาดโคลนใส่ตระกูลจ้าวก็ดี ล้วนดำเนินไปตามกฎเหล็กนี้
ต้าฉียุคปัจจุบัน แม้องค์ประมุขจะประทับเหนือบัลลังก์มังกร ทว่าอำนาจราชศักดิ์หาได้ไร้ขีดจำกัด ขุมกำลังตระกูลใหญ่ต่างหยัดยืนคานอำนาจ ฮ่องเต้ไม่อาจพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินตามอำเภอใจ ทุกพระกระแสรับสั่งและพระราชกรณียกิจ ล้วนถูกอาลักษณ์จดจารึกอย่างเที่ยงตรงลงใน ‘บันทึกพระราชกิจ’
ต่อให้เป็นโอรสสวรรค์ก็มิอาจก้าวก่ายปลายพู่กันของอาลักษณ์ ยิ่งลืมเรื่องการขอดูบันทึกด้วยพระองค์เองไปได้เลย อาลักษณ์จะจารึกประวัติศาสตร์เช่นไร ล้วนเป็นสิทธิ์ขาดแต่เพียงผู้เดียว
ด้วยเหตุนี้ ‘สื่อจี้’ ของซือหม่าเชียน จึงสามารถปั่นหัวมหาราชผู้เกรียงไกรอย่างฮั่นอู่ตี้จนแทบกระอักโลหิต ต่อให้พระองค์ทรงบารมีสะท้านแผ่นดิน ก็ยังมิอาจบิดเบือนเนื้อหาได้แม้แต่ตัวอักษรเดียว
หากใต้หล้าไร้ขุมกำลังคานอำนาจ ขุนนางลดตัวเป็นเพียงสุนัขรับใช้ อาลักษณ์กลายเป็นนกแก้วนกขุนทอง ยามฮ่องเต้ปรารถนาสิ่งใดก็ชี้ไม้เป็นนก เมื่อนั้นหน้าประวัติศาสตร์ย่อมกลายเป็นเพียงเศษกระดาษเปื้อนหมึกที่ไร้ค่า
สรุปความได้ว่า ในราชสำนักต้าฉียามนี้ เรื่องราวสะเทื
