ี้ก็หมุนตัว มองมาที่ฉินเฉา แล้วพูดออกมาประโยคหนึ่ง“สหายท่านนี้ ไม่ทราบว่าคุณเป็นใคร หรือว่าเป็นศัตรูกับตระกูลหานเรา?”“ก็ไม่นี่” ฉินเฉายักไหล่ พาดขาทั้งสองข้างกับโต๊ะตรงหน้า ชุดสูทรองเท้าหนังที่ใส่ ไม่ได้ทำให้เขาดูสุภาพ แต่กลับทำให้เขาดูคล้ายกับนักเลงขึ้นไปอีกหลัวชิงหลินก็ยืนอยู่ข้างหลังเขาด้วยใบหน้าที่แดงก˹า“ที่ฉันมาหาเรื่องหานห่าวเซวียน ก็เพราะว่าฉันไม่พอใจในตัวเขาก็แค่นั้น”“ช่างเป็นคำพูดที่อวดดีจริงๆ!”จางเซี่ยงเยาะเย้ยออกมา “แกคิดว่าแกเป็นใคร ต่อให้เป็นคนจากเมืองหลวง เมื่อมาที่เมืองจงชวนของเรา ก็ต้องไว้หน้าเรา! เพราะว่านี่คือเมืองจงชวน เมืองที่ตระกูลหานของเราถือครอง! ใครที่กล้ามาสร้างปัญหาในถิ่นของเรา มันคนนั้นต้องตาย”“ฉันคงต้องขอปฏิเสธ” ฉินเฉายกแก้วไวน์ขึ้นมา พร้อมกับดื่มลงไปช้าๆ แล้วพูดว่า “ฉันจะตายมั้ยนั่นไม่รู้ แต่คนที่จะตายเมื่อกี้นี้คือนายน้อยจากตระกูลหานของพวกนาย”“แกคิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรแกงั้นสิ!” จางเซี่ยงพูดออกมาอย่างโมโหชายคนนี้รับใช้ตระกูลหานมาตั้งแต่อดีต ต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบันสามารถพูดได้ว่าเขาได้เห็นอะไรมาหลายอย่าง หลังจากที่ตระกูลหานได้ปิดบังชาวเมือง แล้วแอบปกครองเมืองในฐานะแก๊งใต้ดินอย่างลับๆฐานะของเขาก็เพิ่มขึ้นมาก แล้วรายได้ของเขาก็มากขึ้นด้วยเช่นกันหลายปีมานี้ ไม่มีใครกล้าพูดอย่างนี้กับเขา พ่อบ้านจาง!ไม่ว่าจะไปไหน ทุกคนจะต้องให้เกียรติ และเรียกเขาว่าจางแหยแต่
