ได้ที่จะถูกผู้หญิงเพียงคนเดียวผูกมัดไว้“เฮ้ มันไม่ได้หาได้ง่ายๆ นะ” ฉินเฉายิ้ม “มันไม่ใช่ของที่มีอยู่ทั่วไปมันต้องสั่งเข้ามาจากเมืองนอก เอางี้ละกัน ฉันไปแย่งมันมาให้เธอแค่นี้ก็ได้แล้ว”“ไม่เอา!” หลัวชิงหลินรีบแย้งขึ้นมา “นั่นดอกไม้ของคนอื่น!”“ฉันแย่งมาได้ก็ต้องเป็นของฉันสิ!”แต่แรกแล้ว ฉินเฉาเป็นผู้ฝึกตนในเส้นทางปีศาจ หัวใจของเขาไม่มีกฎเกณฑ์ผูกมัดอยู่แล้ว เขาคิดอะไรก็ทำอย่างนั้น ดังนั้น เขาจึงไม่สนคำห้ามปรามของหลัวชิงหลิน เขากระโดดขึ้น เท้าเหยียบเข้ากับโต๊ะที่อยู่ใกล้ๆ จากนั้นก็ฉวยเอาดอกไม้ที่เพิ่งจะตกถึงมือคนที่อยู่ใกล้ๆคนที่คว้าดอกไม้ได้เพิ่งจะมีความสุข ชายหนุ่มหลายคนก็พุ่งเข้าใส่เขา แต่ดอกไม้ที่เพิ่งจะรับไว้ได้ก็ถูกฉินเฉาคว้าไปแล้ว“แม่งเอ๊ย นั่นดอกไม้ของบิดา!”“แม่ง ดอกไม้นั่นบิดาแย่งมาได้ชัดๆ แกกล้าแย่งไปจากฉันจริงๆ!”“กล้าดียังไง แม้แต่ไมค์ ไทสันยังกล้ากัด!”กลุ่มคนที่ต่อสู้แย่งชิงกันอย่างหนักพลันโกรธขึ้นมาเขาอุตส่าห์แย่งมาจากคนอื่นได้ แต่อยู่ๆ ก็มีเงาพุ่งเข้ามาจากโต๊ะใกล้ๆ ราวกับนกตัวใหญ่ กระโดดข้ามหัวผู้คนไปร่างของฉินเฉาที่แย่งดอกไม้นั้นไว้ในมือได้ ก็ตีลังกาพร้อมกับเหยียบลงพื้นที่อยู่ใกล้ๆหานเสี่ยวฟ่านตกใจ เธอไม่ค่อยเข้าใจ ทำไมชายคนนี้ถึงต้องแย่งดอกไม้กับคนอื่นด้วย?หรือว่าเขาจะสนใจเธอ?แต่ไม่ใช่ว่าเขามีหลัวชิงหลินอยู่แล้วหรอกเหรอ?แล้วทำไมเขาถึงกระโดดได้สูงอย่างนั้น!“เชี่ย เจ้านั่น
