ว แต่พอล้างหน้าแล้วรู้สึกดีขึ้น น้องเขย มา มา พวกเราพี่น้องมาดื่มกันต่อ”ใครจะรู้ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาเห็นภาพตรงหน้า ทันใดนั้นก็พลันตกใจ“พระเจ้า เรื่องอะไรกัน น้องเขย นายจะกลับแล้ว?”“พี่?” หลัวชิงหลินเช็ดน˺าตา มองไปที่พี่ชายของเธอในชุดทหาร“เสี่ยวเฟิง ลูกมาเมื่อไหร่?”หวังชูหงมองไป จ้องไปที่ลูกชายของเธอ“มาถึงสักพักแล้วครับ แล้วก็ดื่มกับน้องเขยไปหลายแก้วด้วย”“พี่….” หลัวชิงหลินอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่รั่วอิงพลันตบไหล่เธอ จากนั้นก็ยืนขึ้นแล้วพูดขึ้นก่อน“สามี บุหรี่นั่นคุณเป็นคนให้เขาเหรอ?”“ใช่แล้ว!” หลัวหยูเฟิงไม่รู้เรื่องอะไร ดังนั้นจึงได้พยักหน้าไป “ฉันเป็นคนให้เขาเอง เขาบอกว่าหลินหลินไม่ให้เขาสูบ แต่เรื่องนี้จะใช้ได้ยังไง ลูกผู้ชายอย่างเรา จะให้ภรรยาจัดการได้เหรอ….อืม ภรรยา ฉันไม่ได้หมายถึงเธอนะ แต่ว่าฉันติดบุหรี่เธอก็รู้…จึงได้แอบสูบ เธอคงไม่ว่ากันนะ….”“เหล้าพวกนี้คุณก็ดื่มกับเขางั้นเหรอ?” กู่รั่วอิงเลิกคิ้วแล้วถามต่อ“เธอหมายถึงเหมาไถนั่นน่ะเหรอ ตอนแรกพวกเราดื่มเบียร์กัน แต่รู้สึกไม่พอใจ เธอก็รู้ เมื่อฉันเจอพี่น้อง มันก็ต้องมีดื่มกันบ้าง ดังนั้น ฉันจึงชวนน้องเขยดื่มด้วยกัน ฉันก็เลยเอาเหมาไถของพ่อออกมา เพราะว่ายังไงพ่อก็ไม่ดื่มอยู่แล้ว ทิ้งไว้ก็เสียของเปล่าๆ ทำไม พ่อไม่ดื่มแล้วยังหวงอีกเหรอ?”“หวงกับมารดาเอ็งสิ! เรื่องนี้ ไว้ฉันจะจัดการแกทีหลัง!”หลัวเจิ้นเทียนอยากจะบีบคอเจ้าลูกชายจอ