มล้างผลาญคนนี้เสียจริง แต่ก็ต้องเก็บความโกรธนี้เอาไว้ก่อน“เอ๋? พ่อ? ทำไมท่าทางพ่อถึงโกรธอย่างนั้นล่ะ?”หลัวหยูเฟิงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น สมองน้อยๆของเขาไม่รู้เรื่องอะไร เขารู้สึกแค่ว่า แค่ไม่อยู่แป๊บเดียว ทำไมถึงเกิดเรื่องขึ้น“ภรรยา มีเรื่องอะไร รีบบอกฉันเร็ว?”“หึหึ….” กู่รั่วอิงยิ้ม พี่สะใภ้ของหลัวชิงหลินคนนี้เป็นคนที่งามมากยิ่งรอยยิ้มของเธอยิ่งงามบาดตา แต่สำหรับหลัวหยูเฟิงแล้ว รอยยิ้มนี้ทำให้เขาเย็นสันหลังวาบ“ภรรยา ทำไมเธอ….”“เรื่องนี้ ไว้กลับบ้านไปแล้ว ฉันจะจัดการกับคุณ….ตอนนี้ คุณไปยืนนิ่งอยู่อีกด้านก่อน”คำพูดนี้ของกู่รั่วอิง ทำให้หลัวหยูเฟิงราวกับตกลงสู่แม่น˺าเย็นเฉียบเขากลืนน˺าลาย จากนั้นก็เขยิบไปยืนอยู่ที่มุม พร้อมกับแอบเหล่ตามองฉินเฉาถึงกับเซ่อพี่ใหญ่คนนี้ ไม่ใช่ว่าเขาบอกว่าจัดการภรรยาจนเชื่องแล้วหรอกเหรอ?ไม่ใช่ว่า ถ้าบอกให้เธอไปทางตะวันออก เธอก็จะไม่กล้าไปทางตะวันตกหรอกเหรอ?แล้วที่ว่า ถ้าให้จัดการสุนัข เธอก็จะไม่กล้าไปขโมยไก่ล่ะ?เชี่ย นี่มันกลับกันชัดๆ!“คุณคนนี้ ดูเหมือนว่าเราจะเข้าใจคุณผิด”ในตอนนี้ หลัวเจิ้นเทียนและหวังซูหง ทั้งสองคนรู้สึกกระอักกระอ่วนจนไม่รู้ว่าจะพูดอะไร กู่รั่วอิงมองไปรอบๆ เห็นน้องสาวสามีนั่งเศร้า ก็รู้ว่าตัวเองต้องทำอะไรสักอย่าง“บางทีคุณคงไม่รู้จักฉัน ฉันขอแนะนำตัวก่อน ฉันเป็นพี่สะใภ้ของหลินหลิน ภรรยาของเจ้าทึ่มนี่ เรื่องวันนี้เป็นเราที่ผิดเอง ฉันข
