รยากาศของฉินเฉาทำให้ต้องสบถออกมา“นายดูท่าทางของนาย นายมีท่าทางอย่างนี้ แล้วฉันจะรู้สึกวางใจได้ยังไง! แม่ฉันไม่อยากให้ฉันหาแฟนเอง แล้วดูนายสิ!”หลังจากพูดจบ หางตาของหลัวชิงหลินเหมือนจะมีน˺าคลออยู่ฉินเฉาพลันเงียบไปหลัวชิงหลิน องค์หญิงผู้องอาจ ผู้ที่มั่นใจในตัวเองสามารถพูดได้ว่า เธอและซูเฟยนั้นเหมือนกันพวกเธอแกร่ง และเข้มงวดกับตัวเอง เป็นห่วงศักดิ์ศรีหน้าตาแต่ตอนนี้ หญิงสาวทั้งสองคน ร้องไห้เพราะเขาพวกเธอมีด้านที่อ่อนแอ ทั้งยังเต็มใจแสดงมันให้ฉินเฉาดูสามารถพูดได้ว่า ต่อหน้าฉินเฉา พวกเธอวางศักดิ์ศรีและความถือดีทิ้งไปเพราะว่าพวกเธอ เป็นห่วงตัวเขาจริงๆ“เธอวางใจเถอะ เมื่อไปเจอแม่ของเรา ฉันจะทำตัวดีแน่นอน”ฉินเฉาพูด จากนั้นก็วางมือซ้ายไว้บนมือขวาที่จับพวงมาลัยของหลัวชิงหลินอย่างอ่อนโยนมือเล็กทั้งยังเย็นของหลัวชิงหลินสั่นเบาๆ“หัวนายสิ” หลัวชิงหลินยิ้มทั้งน˺าตา เหลือบมาทางฉินเฉา “นั่นแม่ของฉัน ไม่ใช่แม่ของเรา อย่ามาตีสนิท!”“ใช่ ใช่ ใช่” ฉินเฉาพยักหน้าหงึกๆแม้ว่าปากของหลัวชิงหลินจะพูดว่าอย่ามาตีสนิท แต่มือขวาของเธอก็ไม่ได้ปัดมืออุ่นๆ ของฉินเฉาออกเธอยกมือซ้ายเช็ดน˺าตาที่หางตาของตัวเอง“นายนี่มันตัวเลวร้ายจริงๆ ถ้าแต่งกับนายจริงๆ ไม่ใช่ว่าจะถูกนายทำให้คลั่งตายหรอกเหรอ”“ฉันทำให้เธอโมโหที่ไหนกัน!” ฉินเฉายิ้ม จากนั้นก็ปล่อยมือจากมือของหลัวชิงหลิน พร้อมกับเชยคางเธอขึ้น “กรรมการนักศึกษาของครอบครัวเราดีจ
