้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ เห็นชัดๆ ว่าเรื่องนี้เขาได้เปรียบ แล้วยังพูดอย่างกับว่าฉันไปเค้นคอเขางั้นแหละ!น่าชัง! น่าชังนัก!“ไม่ได้! เรื่องนี้ยังไงก็ไม่จบ!” หลัวชิงหลินที่เดือดดาล ทันใดนั้นก็ยืนนิ่ง ท่าทางของเธอเย็นชา อย่างกับเทพสงครามหญิง มองมาที่ฉินเฉาราวกับมองขยะร่างของฉินเฉาเย็นเฉียบ เขารู้สึกว่ากรรมการนักศึกษาสาวเมื่อครั้งอดีตได้กลับมาแล้ว“เรื่องครั้งนี้นายผิด เพราะงั้นนายต้องรับผิดชอบ!” หลัวชิงหลินใช้โอกาสนี้ ตั้งเงื่อนไขกับฉินเฉา“หา? ฉันเหรอ ฉันต้องรับผิดชอบเรื่องอะไร?” ฉินเฉากะพริบตา“นี่คนสวย ฉันเป็นเหยื่อนะ…..ฉันเป็นผู้บริสุทธิ์ ในตอนนั้นฉันไม่ได้ทำอะไรเลย อยู่ๆ ก็มีผู้หญิงโรคจิตแอบมาจูบฉันเอง…..”“น่าเกลียด! หุบปากไปซะ!” หลัวชิงหลินหน้าแดงราวกับเป็นไข้อยากจะฆ่าเจ้าคนตรงหน้าเหลือเกิน “ฉัน ไม่ว่ายังไงก็ตาม ตอนนั้นเห็นได้ชัดว่านายตื่นอยู่ แต่ไม่ได้หยุดฉัน ที่สุดแล้วก็เพราะนายมันมีความคิดชั่วร้ายอยู่ก่อนแล้ว! ฮึ่ม ฉินเฉา ตั้งแต่จบมา นับวันนายยิ่งชั่วร้าย นายต้องไม่หวังดีกับสาวน้อยน่ารักอย่างฉันแน่ๆ”“ฉัน….นี่…..” ฉินเฉาพูดไม่ออก ผู้หญิงคนนี้ แต่ว่าจริงๆ แล้วที่เธอพูดก็จริงล่ะนะ“แล้วเธอจะเอาไง จะลงโทษฉันเหรอ? หรือจะให้ฉันเขียนรายงานความรู้สึกตอนนั้นให้เธอดู?”ฉินเฉาจงใจหยอกล้อ หลัวชิงหลินยิ่งหน้าแดงไปกันใหญ่ตอนอยู่มหาลัย ฉินเฉาคนนี้ เพราะว่าไม่เข้าเรียนและเกรดไม่กระเตื้อง ทำให้หลัวช
