เฉาอยากจะลูบหัวปลอบเธอ แต่ทันใดนั้น เขาก็จำได้ว่าตัวเองแกล้งป่วยอยู่ อยู่ในสภาพมัมมี่ที่ไม่รู้สึกตัว เป็นคนไข้ที่กลายเป็นผักฉินเฉาทำได้เพียงเศร้าใจ มีสาวน้อยน่ารักมานอนข้างๆ ทั้งยังใช้แขนเสื้อตัวเองเป็นผ้าซับน˺าตายังไงก็ตาม โชคดีที่เป็นหลัวชิงหลินไม่ใช่เฉินหยินหยางที่น่าขยะแขยงนั่น ถ้าเกิดเขาใช้แขนเสื้อของเขาเป็นผ้าสั่งน˺ามูก ฉินเฉาคงหมดสติ“นายนี่นะ….ทำไมถึงไม่รู้ถึงความเป็นห่วงของฉันบ้างเลย…..”น˺าเสียงของหลัวชิงหลินทะลวงเข้าไปในใจของฉินเฉา ทำให้ใจเขาปั่นป่วนเธอหมายถึงอะไรกัน? ห่วงงั้นเหรอ?ศักดิ์ศรีบ้าบออะไรกัน กรรมการนักศึกษาคนสวยที่ดึงดูดความสนใจของทุกคน ทั้งยังไม่ได้แสดงท่าทางอะไรให้เขารู้ แล้วยังคอยตามจิกเขาทุกวัน จะให้เขารู้อะไร?“หลังจากนั้นนายก็ไปคบกับหยางฉานฉาน….จริงๆ แล้วฉันก็ไม่รู้ว่านายชอบอะไรหยางฉานฉาน หยางฉานฉาน ผู้หญิงคนนั้น แม้ว่าจะดูดี แต่ในสันดานลึกๆ แล้วเห็นแก่เงิน พวกเราทั้งสอง ในอดีตเป็นรูมเมทกัน ในตอนนั้น เธอชอบซื้อเสื้อผ้าแบรนด์เนม เครื่องสำอาง เพื่อมาตกแต่งตัวเอง”หลัวชิงหลินพูดขึ้น ในน˺าเสียงเหมือนกับระลึกความหลัง“เพราะว่าฐานะของครอบครัวฉันค่อนข้างดี ดังนั้น ในตอนนั้น เธอจึงมักจะยืมเงินฉันอยู่บ่อยๆ ด้วยความที่เป็นรูมเมทกัน ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอ จึงให้เธอยืมไป และในช่วงที่เธอและนายคบกัน เธอก็มักจะใช้เงินของนายบ่อยๆ แต่ถึงนายจะดีกับเธอแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้ว เธอก
