ได้หมดแล้ว อีกทั้งหนูก็ไม่เชื่อว่ามันจะออกแบบนั้น แล้วหนูก็จะสอบชิงทุนของมหาลัยด้วย เพราะงั้นไม่เห็นเกี่ยวเลย”พระเจ้า ทำไมถึงได้ให้บางคนฉลาดเกินหน้าเกินตา ขณะที่ทำให้บิดาเป็นคนโง่…..ฉินเฉาอยากจะร้องไห้แต่ไร้น˺าตา“หนูไม่ได้เจอพี่ฉินเฉามานานแล้ว ดังนั้น จึงอยากจะมาอยู่เป็นเพื่อนพี่” จากนั้น หลี่นาก็จัดการดึงม้านั่งเล็กๆ จากด้านข้างมา มานั่งอยู่ข้างๆ ฉินเฉาสาวน้อยมองไปที่ฉินเฉา ขณะที่กำลังจะพูดอะไรออกมานั้น ทันใดนั้น เธอก็เขกหัวตัวเอง พร้อมกับแลบลิ้นออกมาอย่างน่ารัก แล้วพูดว่า“ดูความจำหนูสิ อยู่ๆ ก็คิดขึ้นมาได้ว่ายังทำบททดสอบไม่เสร็จอยู่ชุดหนึ่ง อืม พี่ฉินเฉา หนูมาทำบททดสอบที่นี่ ไม่ได้รบกวนพี่ใช่มั้ย?”เมื่อเห็นท่าทางเหมือนขอร้องของหลี่นา คำพูดที่เตรียมจะปฏิเสธของฉินเฉาก็พลันพูดไม่ออก….“ไม่ ไม่รบกวนเลย….”“อืม หนูรู้ว่าพี่ฉินเฉาดีที่สุด พี่รู้มั้ย พี่ไม่ได้กลับห้องมานาน ก็เลยไม่มีใครทำเนื้อผัดผักกาดดองให้หนูกินเลย”หลี่นาพูดขณะที่เปิดกระเป๋า พร้อมกับหยิบแบบทดสอบปีกหนาออกมาวางไว้บนเตียง จากนั้นก็เริ่มทำข้อสอบฉินเฉาพูดไม่ออก สาวน้อยนางนี้บ้าเรียนขนาดนั้นเลยเหรอ? ในห้องพักในโรงบาลที่เสียงดังขนาดนี้ เธอยังจะทำแบบทดสอบคณิตศาสตร์แบบไม่มีปัญหาได้จริงๆ?“หืม? ฟังก์ชันนี้เหมือนจะไม่ถูก….อาจารย์เคยบอกว่า วิธีนี้ใช้ไม่ได้…..”สาวน้อยทำแบบทดสอบไป ขณะที่ฉินเฉามองข้อสอบยังไงก็ไม่เข้าใจ เธอที่เผชิญหน้าก
