เข้าสู่จวนขุนนางราวกับสิ่งของ”
“ข้ามีสิทธิ์เลือกหรือ ข้าผิดอันใด”
“ข้าไม่เพียงไร้ความผิด ทว่ายังสร้างความชอบใหญ่หลวง เพื่อช่วยสวีหมิงหล่าง ข้ายอมขุดรากเหง้าตนเองมาเปิดโปง ความจริงใจเช่นนี้ย่อมประจักษ์ชัด หากไร้ข้า สวีหมิงหล่างที่กำลังจนตรอกย่อมพินาศสิ้นในคืนนี้ เพราะมีข้า เขาจึงอาศัยหัวของเจ้ากู้หน้า พยุงฐานะและอำนาจไว้ได้”
“เจ้าคิดว่าเขาจะซาบซึ้งในบุญคุณข้า หรือจะผลักไสข้าเล่า”
หากเพลิงโทสะในนัยน์ตาเซียวเยี่ยนแผดเผาคนได้ ร่างของจ้าวยวี่เจี๋ยคงถูกฉีกทึ้งเป็นหมื่นชิ้น ทว่ายามนี้นางทำได้เพียงขบกรามกรอดจนแทบแหลกละเอียด
“คิดหรือว่าข้าจะยอมเป็นเบี้ยหมากให้เจ้าตลบตะแลง ข้าจะแฉความจริงทั้งหมด” เซียวเยี่ยนเค้นเสียงกร้าวอย่างไม่ยินยอม
จ้าวยวี่เจี๋ยแค่นเสียงหยัน นัยน์ตาแฝงแววเหยียดหยามมิด้าม
“เจ้ามันก็แค่นักโทษรอวันตาย ซ้ำยังเป็นคนเผ่าหู ถ้อยคำพล่อยๆ ก่อนตายของเจ้า ผู้ใดจะแยแส”
“ต่อให้เจ้าพ่นคำลวงสารพัด อย่างมากสวีหมิงหล่างก็เพียงคลางแคลงใจข้า ทว่านั่นไม่อาจลบล้างความจริงที่ว่า เขาเหยียบหัวเจ้าขึ้นมาได้ก็เพราะข้า”
เซียวเยี่ยนสวนกลับดุดัน “หากสวีหมิงหล่างล่วงรู้ว่า ทุกเรื่องราวในจวนอัครเสนาบดี เจ้
