เที่ยว”“เป็นแขกนี่เอง ไม่ทราบว่าผมขอทราบชื่อคุณได้มั้ยครับ?”“จ้าวจิงจิง!” จ้าวจิงจิงรำคาญเล็กน้อย ที่ชายคนนี้ถามชื่อเธอ“จ้าวจิงจิง คุณผู้หญิงเป็นคนจีนงั้นสินะครับ” สายตาของยามาโนะ รันเป็นประกายที่ไม่ชัดเจน พร้อมกับพูดต่อว่า “จิงจิงซัง เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่คุณมาเยี่ยมโรงเรียนของเรา ดังนั้น วันนี้ขอผมเป็นคนนำทางคุณ ผมจะทำให้คุณได้เห็นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดในงานโรงเรียนแห่งนี้”“ไม่จำเป็น ฉันมาที่นี่เพื่อมาดูคาเฟ่ที่เพื่อนเปิดเท่านั้น” จ้าวจิงจิงไม่อยากจะไปกับตัวน่ารำคาญเหมือนแมลงวันคนนี้“บังเอิญจริง พอดีเพื่อนของผมก็เปิดคาเฟ่ คุณสามารถไปเป็นแขกที่นั่นได้ ที่นั่นบริการเยี่ยม แถมกาแฟยังอร่อยมากด้วย!”ยามาโตะ รัน พลันมีท่าทางตื่นเต้น“เพื่อนของนายก็เปิดคาเฟ่ด้วย?” ในใจจ้าวจิงจิงคิดว่า เคโกะมีเพื่อนอย่างนี้ด้วยเหรอ?“ใช่แล้ว เพื่อนของผมมีชื่อว่า โอคาว่า ทาการะ เขามีพรสวรรค์ด้านการจัดการอย่างมาก ผมสามารถพาคุณไปดูได้ โดยไม่จำเป็นต้องต่อแถว!”ในคำพูดของยามาโนะ รัน เหมือนกับว่าตัวเขามักจะถืออภิสิทธิ์อย่างนี้อยู่เสมอ“ไม่ล่ะ!” เมื่อจ้าวจิงจิงได้ฟัง ก็อดแสยะยิ้มไม่ได้ โอคาว่า ทาการะเขาเป็นคู่แข่งของเคโกะ ต่อให้มีเวลา เธอก็ไม่มีทางไปดูหรอก“จิงจิงซังไม่จำเป็นต้องเกรงใจ นี่ไม่ได้สร้างปัญหาอะไรให้กับผมเลยแม้แต่น้อย” ยามาโนะ รันคนนี้ ไม่รู้ว่าตัวเองได้ทำให้จ้าวจิงจิงไม่พอใจแล้ว ยังคงพูดต่อไปด้วยความมั่นใ
