จขณะที่จ้าวจิงจิงกำลังทนไม่ไหวจะเตะเขาอยู่นั้น ที่ด้านข้างพลันมีร่างอ้วนๆ ของหญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาผู้หญิงด้านข้างคนนี้ เป็นผู้หญิงที่ตัวใหญ่มาก“ยามาโนะ รัน พาฉันไปสระว่ายน˺าหน่อย”“เอ่อ! คือ!” เมื่อยามาโนะได้ยินเสียง คำพูดที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของเขาพลันตะกุกตะกัก จากนั้นก็หันไปพูดขอโทษจ้าวจิงจิง“ขอโทษด้วย จิงจิงซัง ผู้อำนวยการต้องการให้ผมไปเป็นเพื่อนเธอโอ้ งานประธานนักเรียนนี้ ช่างยุ่งจริงๆ ไว้ผมจะมาหาใหม่ รอผมด้วยนะครับ จิงจิงซัง!”จากนั้น ยามาโนะก็รีบพาผู้อำนวยการไป“ฉันจะรอ รอกับย่าแกสิ!” จ้าวจิงจิงมองบน จากนั้นก็หันไปเห็นจ้าวชิงซาน ตาแก่นั่นที่กำลังอ่านป้ายโอตาคุฮอลล์อย่างใจจดใจจ่อ ก็อดไม่ได้จนต้องตะโกนออกมา“พ่อ ลูกสาวของพ่อถูกคุกคามทางเพศอยู่นะ พ่อไม่คิดจะทำอะไรหน่อยเหรอ!”“โอ้!” ตาแก่คนนี้ไม่เคยพูดอะไรดีๆ อยู่แล้ว “ใครกล้ามาสร้างความรำคาญให้ลูกสาวของฉันกัน แค่เธอไม่ไปทำร้ายใคร แค่นั้นก็ดีแล้ว!”“ฮึ่ม พ่อพูดอย่างนี้กับลูกสาวตัวเองได้ยังไง?”“ลูกสาว คนฝึกยุทธ์อย่างพวกเรา ไม่พูดโกหกกันนะ!”“พ่อ พูดอย่างกับว่าตัวเองเป็นหลวงจีน!”“อืม…ก็เหมือนกันแหละ คนที่อยู่บนวัดเส้าหลินไม่ฝึกยุทธ์ แต่เพลงยุทธ์ของโลกนี้ล้วนมาจากเส้าหลิน!”จ้าวจิงจิงยอมแพ้พ่อที่ไร้เหตุผลของเธอ เธอไม่สนใจพ่อตัวเองอีกจากนั้นก็เริ่มอ่านป้ายต่อ เพื่อหาว่าคาเฟ่ของเคโกะอยู่ที่ไหนในสนามขนาดใหญ่นี้ ทุกที่เต็มไปด้วยผู้คนที่ข้า
