บ ไม่ใช่ที่ที่จะมาขออาหาร”ฉินเฉารู้สึกโกรธ เจ้าอ้วนนี้ ขออาหารอะไรกัน พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำ“โอ้ ฉันก็ลืมไป” เจ้าอ้วนพลันเอามือตบหน้าผากตัวเองเบาๆจากนั้นพูดยิ้มๆ ว่า “ฉานฉานบอกฉันว่า ตอนเธอจากมา นายค้างค่าเช่าห้อง แถมยังว่างงานอีก นายจะต้องไม่มีบ้านอยู่แน่ๆ เลย คงจะนอนอยู่ข้างถนนมานานสินะ ถึงมีกลิ่นอย่างนี้? โชคดีที่นายเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของฉัน ไม่อย่างนั้น ที่นี่ ไม่สามารถให้นายเข้ามาได้จริงๆ!”หลังจากพูดจบ หลิงเทียนก็หันกลับไป พร้อมกับชี้ไปที่ทางเดินเข้าห้อง“ปะ ไปกับฉัน เพื่อนๆ รอเจอนายอยู่ ฮ่าๆ ๆ!”ทำกับฉันอย่างนี้ อยากจะทำให้ฉันเสียหน้าสินะ!ฉินเฉาแสยะยิ้ม ไม่พูดอะไร แต่กลิ่นกระเทียมนี้ ก็น่าเกลียดจริงๆเขาค่อยๆ โคจรลมปราณคลุมร่างเขาไว้ ชำระกลิ่นกระเทียมออกไปอย่างรวดเร็วตาแก่ดูดวงน่าตายเอ๊ย ทำให้ตัวเองมีกลิ่นแรงแล้ว ยังเอามาติดใส่ฉันด้วยหลิงเทียนมีความสุขมาก เมื่อเห็นฉินเฉาเดินมาไม่พูดอะไร เขานำฉินเฉาเข้าไป ส่ายก้นใหญ่ๆ ของเขา เข้าไปในห้องที่หรูที่สุดที่ใช้เป็นที่จัดงาน“ทุกคนมาดูนี่เร็ว มาดูกันว่าใครมา!”เมื่อฉินเฉาเดินเข้ามา ข้างในก็เต็มไปด้วยใบหน้าที่คุ้นเคย เมื่อพวกเขาเห็นว่าใครมา ก็ทำสีหน้าผิดหวังทันที“โธ่เอ๊ย ฉันก็คิดว่าเฉินซินมา อุตส่าห์ดีใจ!”“กลับเป็นเจ้านี่ มารดามันเถอะ มีอะไรให้ตื่นเต้นกัน!”น˺าเสียงตำหนิดังมา หลิงเทียนแสยะยิ้มเขาต้องการผลลัพธ์นี้อยู่แล้ว เขาอยากจะให้ฉินเฉา
