หลังจากผ่านเรื่องราววุ่นวายในการหลอมโอสถแล้ว เขาก็เต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงต่อหลิวอู๋เสีย
หอตันเป่าจะขาดผู้ดูแลไม่ได้ พรุ่งนี้เขาต้องกลับไปที่เมืองชางหลัน ก่อนจากไปเขาตั้งใจว่าจะไปพบปรมาจารย์เม่าสักครั้ง คงต้องให้อีกฝ่ายเป็นคนจัดการเรื่องราวมากมาย
“ปรมาจารย์เม่าไปไหน?”
หลิวอู๋เสียปล่อยจิตสำนึกครอบคลุมทั่วทั้งหอตันเป่า แต่กลับไม่พบปรมาจารย์เม่า เขาจึงหันไปมองเกาหง
ขณะที่เกาหงกำลังจะเปิดปาก ปรมาจารย์หลอมโอสถหนุ่มก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามา
หลังจากสูญเสียปรมาจารย์หลอมโอสถไปห้าคน มู่เยว่อิ่งก็ได้ย้ายปรมาจารย์หลอมโอสถรุ่นเยาว์มาจากเมืองใหญ่อื่น ๆ เพื่อมาเติมเต็มช่องว่างนี้
“ปรมาจารย์เกา เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ ปรมาจารย์เม่าทะเลาะกับคนของหอซิงอวิ๋น”
ปรมาจารย์หลอมโอสถหนุ่มไม่รู้จักหลิวอู๋เสียจึงตรงไปหาเกาหง เนื่องจากยังเช้าตรู่ เหล่าผู้ดูแลส่วนใหญ่จึงพักผ่อน มีเพียงเกาหงเท่านั้นที่อยู่ที่นี่
หลิวอู๋เสียขมวดคิ้ว เหตุใดปรมาจารย์เม่าถึงไปอยู่ที่หอซิงอวิ๋นกัน?
“เกิดอะไรขึ้น?” หลิวอู๋เสียพอจะเดาออกบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่แน่ใจ
