ส่งให้ชายหน้าบาก จากนั้นก็กลับไปยืนอยู่ข้างเขา“ปืนรุ่น 92 เป็นรุ่นที่ดี” ชายคนนี้รู้คุณค่าของปืนนี้ดี จากนั้นพูดว่า“แต่ฉันชอบรุ่น 54 มากกว่า มันแรงกว่า ความรู้สึกเวลายิงคนแล้วมันสะใจกว่า”หลังพูดเสร็จ เขาก็หันหลัง ยกปืนขึ้นแล้วยิง ปังหน้าผากของชายชุดดำเป็นหลุม เลือดไหลออกมาเป็นสายในมือของเขายังกำมีดสั้นไว้แน่น“นายทำอะไร!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยทั้งตกใจทั้งโกรธ วายร้ายคนนี้ฆ่าคนต่อหน้าต่อตาของเธอ! ถ้าเพื่อนร่วมองค์กรรู้เข้าล่ะก็ จะต้องหัวเราะเยาะเธอแน่นอน“นี่คือคำเตือน” หน้าบากที่ได้รับปืนดีมา เปลี่ยนสีหน้าเป็นเด็ดเดี่ยว และพูดอย่างชั่วร้ายว่า “จากนั้นก็อยากจะบอกเธอว่า พวกเราแต่ละคนต่างมีคดีฆ่าคนตายติดตัว อย่าคิดใช้กำลังกับเรา ไม่อย่างนั้น เราจะทำให้ทุกคนที่อยู่บนรถไฟนี้ ลงนรกไปด้วยกัน”คำที่เขาพูด ทำให้สีหน้าของทุกคนที่อยู่ในนี้เปลี่ยนเป็นแตกตื่นชายคนนี้ เขาบ้าไปแล้ว?“นาย นายเป็นใครกันแน่!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกลั้นใจถามออกมา“เจ้าหน้าที่อ้าย อยากจะรู้ชื่อเราอย่างนั้นเหรอ” หน้าบากกลับคืนสีหน้าเดิม บรรยากาศชั่วร้ายหายไป แล้วพูดอย่างอารมณ์ดีว่า “ฉันเรียกว่า ฮวงหู่”“ฮวงหู่!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยตกใจบนตู้โดยสาร คนที่ติดตามข่าวและรู้ว่าเป็นใครพากันตะลึงฮวงหู่ ชายคนนี้ ด้วยกันกับพี่น้องของเขา เมื่อสองวันก่อน ได้เข้าปล้นสะดมที่ถนนไซ่ว่านทั้งเส้น ร้านค้าทุกแห่งรวมถึงธนาคาร ร้านทอง ร้านจิวเวอร์รี่…สุดท้าย ค
