นพวกนี้ได้จับคนเป็นตัวประกัน และหนีจากการตามล่าของตำรวจออกมาได้แต่พี่ใหญ่ของฮวงหู่ ฮวงหลงกลับถูกตำรวจจับตัวไว้นี่คือสิ่งที่โทรทัศน์รายงานเกี่ยวกับชายคนนี้ แต่ไม่คิดว่าจะต้องมาเจอตัวเป็นๆ ที่นี่! นี่จึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากหวาดกลัว“นาย นายจับคนในรถไฟนี้เป็นตัวประกัน เพื่อ…”“ใช่แล้ว ฉันมีเงื่อนไข” ฮวงหู่พูดเบาๆ “ให้ตำรวจปล่อยพี่ฉันซะส่งเขาไปที่ท่าเรือใหญ่ พร้อมทั้งเตรียมเรือไว้ด้วย ไม่ต้องเตรียมคนขับเรือ พี่ฉันสามารถขับเองได้”เมื่อฮวงหู่จี้รถไฟ เป็นธรรมดาที่เขาจะคิดถึงการตอบโต้จากนั้นเขาก็มองไปที่นาฬิกา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า“ใช่แล้ว เธอมีเวลาในการตัดสินใจครึ่งชั่วโมง หลังจากผ่านครึ่งชั่วโมงไป ทุกๆ 5 นาที ฉันจะฆ่าคนบนรถไฟนี้ทีละคน แต่ไม่ต้องกังวลไป คนของฉันฆ่าคนเป็นทุกคน ใช่มั้ย”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยตกใจ โจรร้ายพวกนี้ทั้งดุร้ายและน่ารังเกียจจริงๆเธอไม่คิดว่า เพียงแค่เธอต้องไปทำงานที่เมืองเว่ยเหลียน กลับต้องมาเจอเรื่องนี้เข้า!ถ้าหลิวอ้ายกัวอยู่บนรถไฟ เขาจะทำยังไง?สมองเล็กๆ ของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยหมุนเร็วจี๋ฉินเฉาครุ่นคิดอย่างใจเย็น ในตู้นี้มีผู้ก่อการร้ายอยู่ 5 คน แต่ละคนอาวุธครบมือ ถ้าต้องการจัดการกับพวกเขาในชั่วพริบตา ไม่ใช่เรื่องยากแต่ฉินเฉาทำเพียงครุ่นคิด ถึงทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้าเมื่อฮวงหู่กล้าที่จะจี้รถไฟ เขาต้องเตรียมการมาดี ผมของฮวงหู่ไม่สั้น มันยาวระติ่งหู ซ่อนหูฟังสีดำไว้สายตาของฉ
