ินเฉานั้นดีมาก ทำให้เขามองทะลุสิ่งนั้นในตู้โดยสารอื่น แน่นอนว่าต้องมีคนของพวกเขาอยู่ ถ้าไม่ระวังล่ะก็ พวกมันจะต้องระเบิดตู้โดยสารแน่นอน“ติดต่อรัฐบาลของเธอ ฉันจะรอ” หลังจากฮวงหู่พูดเสร็จ เขาก็โบกมือ เป็นสัญญาณให้ฉินเฉาและอันชิงทั้งสองหลีกทางฮวงหู่ต้องการที่นั่งเพื่อเจรจาฉินเฉาไม่คิดมาก เขาดึงอันชิงยืนขึ้นเมื่อเขายืนขึ้น ตาของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็เป็นประกายทันทีสหายคนนี้อยู่บนรถไฟด้วย! เยี่ยมเลย! ด้วยความสามารถของเขาระดับเจ้าพวกนี้ แน่นอนว่าไม่เป็นปัญหาอ้ายเสี่ยวเสวี่ยเมื่อคิดถึงตรงนี้ ก็แอบส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือจากฉินเฉาแต่ฉินเฉากลับส่ายหัวเบาๆ จากนั้นก็แสดงท่าทางขี้ขลาด ดึงอันชิงลุกไปยืนอีกฝั่งเขาปฏิเสธ?อ้ายเสี่ยวเสวี่ยขมวดคิ้วมุ่น เขากลัว?แต่ฉินเฉากลับยกมือขึ้นจับหูซ้ายตัวเอง อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพลันเข้าใจเขากำลังบอกเธอ ว่าที่หูของฮวงหู่มีเครื่องมือสื่อสารอยู่!บนรถไฟ เขายังมีพรรคพวกคนอื่นอยู่!งั้น นี่ก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แล้ว! อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเริ่มคิดหาวิธีตอบโต้หรือว่าจะยอมตกลงกับคนพวกนี้จริงๆ?“เจ้าหน้าที่อ้าย คุณมีเวลา 25 นาที” ฮวงหู่ไม่กังวล เขายังเตือนอ้ายเสี่ยวเสวี่ยอย่างอารมณ์ดีอันดับแรกคงต้องติดต่อหัวหน้าก่อน!อ้ายเสี่ยวเสวี่ยคิดอย่างช่วยไม่ได้ บนรถไฟนี้มีคนมากเกินไป เธอไม่สามารถรับผิดชอบได้เมื่อคิดอย่างนี้ เธอก็หยิบมือถือออกมา ต่อสายเธอรายงานสถานการณ์ให้กับหัวหน้า ที่อีกฝั่งพลันเ
