ล่านี้มากนัก เพียงแต่รวบรวมทรายวิญญาณไปกว่าสองร้อยเม็ด เพื่อทำภารกิจฝึกฝนให้สำเร็จ
เดิมทีหลี่ลี่ก็เร่งฝีเท้าอย่างรวดเร็ว จนเกือบจะถึงศิลาจารึกหมายเลขหกแล้ว บัดนี้เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ก็ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วยามก็มาถึงชายแดนแห่งนี้
แท้จริงแล้ว ศิลาจารึกหมายเลขหกก็คือเทือกเขาเตี้ย ๆ ที่กั้นกลางระหว่างสองอาณาเขต
แม้ว่าฝั่งนี้ของเทือกเขาจะเวิ้งว้างไร้ซึ่งชีวิต ไร้ซึ่งความมีชีวิตชีวา และแห้งแล้งอย่างที่สุด ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเข้าสู่ยามราตรี ความมืดได้มาเยือนแล้ว แต่อย่างน้อยก็ยังมีความสว่างอยู่บ้าง แต่หลังเทือกเขากลับมีลมปราณอันมืดมิดราวกับแผ่ซ่านไปทั่วแผ่นดิน ปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่าง เมื่อมองจากที่ไกล ๆ จะเห็นแต่ความมืดมิดราวกับน้ำหมึก บรรยากาศที่หนักอึ้งชวนให้หายใจไม่ออก ความรู้สึกกดดันยิ่งทำให้ร่างกายรู้สึกไม่สบายตัว
หลี่ลี่กวาดสายตามองครู่หนึ่ง กำลังจะก้าวเท้าขึ้นเขา ทันใดนั้น ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้น
“ท่านอาจารย์” หลี่ลี่พบว่าอาจารย์ที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันนี้ คืออาจารย์ที่มอบป้ายหยกโหย่วกวงให้ จึงรีบเข้าไปคารวะ
“หลี่ลี่ ไม่คิดเลยว่าจะได้พบเจ้าที่นี่ พอดีเลย มีคำสั่งจากสำนักใน ให้ศิษย์สำนักกลางทุกคนเข้าไปในอาณาเขตหมายเลขห้าโดยทันที” อาจารย์เฉียนกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมทันทีที่ปรากฏตัว
เมื่อได้ยินคำพูดของอาจารย์เฉียน คิ้วของหลี่ลี่ก็ขมวดเข้าหากัน จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะในใจ สำน
