ินเฉาอย่างน้อยก็เป็นคนตรงต่อเวลา ไม่นานหลังจากที่เธอผสมกาแฟเสร็จ ฉินเฉาก็เข้ามาในร้าน ในชุดสไตล์ตะวันตก“เจ้าหน้าที่อ้าย คุณมาเร็วจัง?” หลังจากพบว่าสาวสวยได้นั่งรออยู่ข้างในแล้ว เขาก็มองไปที่นาฬิกาที่ข้อมือโดยไม่รู้ตัว “นี่มันเพิ่งจะ11.50 เอง ไม่ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนชอบมาสายหรอกเหรอ? ทำไมถึงมีพวกผ่าเหล่าอย่างคุณอยู่ด้วย?โอ้ ฉันรู้แล้ว! ฉันลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง? แม้เธอจะดูเหมือนสาวสวยแต่นิสัยของเธอไม่ต่างจากผู้ชาย“ไม่มีอะไร ฉันคิดว่าควรมารอนายก่อน” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยยิ้มแปลกๆให้กับเขา จากนั้นเธอก็ผลักแก้วกาแฟมาให้ “ข้างนอกค่อนข้างหนาวว่ามั้ย? ดื่มกาแฟให้ตัวอุ่นหน่อยเป็นไง?”“หือ เจ้าหน้าที่อ้าย คุณมักจะเป็นคนเห็นใจคนอื่นแบบนี้เหรอ?”ฉินเฉารู้สึกประหลาดใจ ขณะที่นั่งลง “ทำไมผมถึงรู้สึกเหลือเชื่อเกี่ยวกับการแสดงออกอย่างใจดีของคุณ?”“ถ้านายไม่อยากกิน ฉันจะโยนมันทิ้ง” หน้าของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยกลายเป็นเย็นชา ขณะที่เธอยื่นมือมาจับแก้ว“ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น ผมก็แค่ล้อเล่น” ฉินเฉาจับมือเธอไว้“ไม่มีทางที่ฉันจะไม่กินกาแฟที่เจ้าหน้าที่อ้ายส่งให้”เมื่อฉินเฉาจับมือที่ค่อนข้างเย็นของเธอ ความรู้สึกอุ่นก็ไหลเข้ามาในร่างของเธอ‘ชายคนนี้ช่างมีมือที่อุ่นอะไรอย่างนี้….’ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความคิดน่าขยะแขยงก็เข้ามาในจิตใจเธอเธอรีบโยนมันกลับเข้าไปในจิตใจเธอ และมองไปที่ฉินเฉา มองเขาจิบกาแฟที่เธอผสมหลายอย่างเข้าด้วย
