“พ่อ นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะเรียกคุณว่าพ่อ คุณเป็นพ่อของหยางฟ่าน ดังนั้น ฉันจึงเคารพคุณอย่างมาก แต่วันนี้ คุณกราชากเอาความเคารพของฉันออกเป็นชิ้นๆ บ้านหลังนี้ฉันให้คุณ หลังจากนี้ ไม่ว่าเรื่องอะไรที่คุณทำคุณและฉัน หลี่เสวี่ย ไม่เกี่ยวข้องกันอีก”หลังจากพูดอย่างนี้ ร่างกายของหลี่เสวี่ยก็พลันรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก เธอรู้สึกว่านี่เป็นคำพูดที่เธออยากจะพูดมานาน“แกคิดว่าจะไปไหน!” ตาแก่นั่นขนคิ้วลุกชี้ชัน และมาหยุดตรงหน้าหลี่เสวี่ย “ฉันจะบอกให้ แกเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลหยางเราแกจะไปไหนไม่ได้!”“โอ้ นายคิดว่าหลี่เสวี่ยเป็นสุนัขของตระกูลนายหรือไง!” ฉินเฉาพูดออกมา แม้ว่า หลี่เสวี่ยอยากจะด่าเขา แต่สุดท้าย เธอก็ปิดปากเงียบ“นายแก่แล้ว ไม่คิดจะเหลือหน้าตาไว้สักนิดหน่อยเหรอ? ตามกฎหมายแล้ว หลี่เสวี่ยเป็นโสดตั้งนานแล้ว นายไม่ใช่พ่อของเธอ แต่เธอก็ยังดูแลนายอย่างไม่คิดอะไร นายควรจะมีความสุขนะที่เธอยกบ้านหลังนี้ให้นาย ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันจะเตะนายออกจากบ้านหลังนี้”“แก แกบังคับให้ฉันทำอย่างนี้เองนะ!” ตาแก่หยางตัวสั่น เขาพลันหยิบมือถือออกมา และพูดกับทั้งสองอย่างชั่วร้าย“ฉันจะบอกให้ ฉัน ตาแก่หยาง มีเพื่อนในโลกใต้ดิน! ถ้าแกกล้าทำอย่างนั้น ฉันจะหาคนมาหักขาแก!”เมื่อได้ยินอย่างนี้ ฉินเฉาก็ยิ้ม“โอ้ เยี่ยมเลย เอาสิ โทรสิ ฉันแทบจะรอเจอคนที่จะมาหักขาฉันไม่ไหวแล้ว”คนแข็งแกร่งมีมากมายทุกปี โดยเฉพาะปีนี้ คำขู่นี้ ฉินเฉาไ