่นก็ถือว่าเป็นโชคดีของแกแล้วนะ”“ผู้คนมากมายต่างต้องการชีวิตฉัน” ฉินเฉาแสยะยิ้ม “แต่พวกมันทุกคนล้วนตายไปแล้ว”“เหอะ โง่แล้วยังอวดดีอีก!” หลิวแหยในที่สุดก็ด่าออกมา “ตอนนี้ฉันจะให้แกได้เห็นว่าใครคุมเมืองนี้!”เขาโบกมือ เหล่าลูกน้องรีบพุ่งเข้าใส่“พี่ฉิน ระวังครับ!” จางลี่ตกใจ เขาถือกระบอง และวิ่งเข้าไปอยากจะช่วยกันคนพวกนี้ให้ฉินเฉา“เมื่อเป้าหมายเป็นฉัน นายแค่มองดูโชว์จากด้านข้างก็พอ” ฉินเฉาสะบัดมือ จางลี่พลันถูกพลังที่มองไม่เห็นดึงเอวของเขา ลากเขากลับไปที่ตำแหน่งเดิม“นี่ นี่คือ…” จางลี่แอบตกใจ เขาเคยเห็นกลนี้มาก่อน ตอนจัดการกับประธานชมรมเต้นซุน นายท่านฉินใช้กลนี้แล้ว ฮึ่ม ลูกกระจ๊อกพวกนี้ตายแน่ที่จริงแล้ว การจัดการกับแมลงวันพวกนี้ ฉินเฉาขี้เกียจจนไม่อยากใช้พลังความคิดของเขา เมื่อนักเลงถือไขควงพุ่งเข้ามา ฉินเฉาต่อยเข้าที่ท้องของนักเลง ทำให้มันต้องอ้วกเอาน˺าย่อยออกมาจากนั้นเขาก็ยกชายที่ไร้การป้องกันขึ้นเหนือบ่า และขว้างมันใส่พวกนักเลง“โอ๊ย!” ชายคนนั้นราวกับอาวุธลับขนาดใหญ่ หมุนอยู่กลางอากาศราวกับกำลังเล่นโบลิ่ง นักเลงหลายคนด้านหน้าพากันล้มลงกับพื้นยิ่งกว่านั้น การปะทะยังไม่ใช่เบาๆ เหล่านักเลงรู้สึกราวกับถูกรถที่ขับมาเร็วพุ่งชน หักกระดูกพวกเขา พวกเขานอนราบกับพื้น ลุกไม่ขึ้นเพียงแค่การลงมือง่ายๆ ฉินเฉาก็ล้มพวกเขาไปได้ 5 – 6 คนแล้ว“ทุกคนระวังด้วย!” หน้าของหลิวแหยพลันเปลี่ยน เขาคิดว่าฉินเฉามีค