วามสัมพันธ์ที่ดีกับมู่หรงเจียงด้วยการขายก้นให้เขา เขาไม่คิดเลยว่าชายคนนี้จะรู้จักกังฟูด้วย“ขว้างอิฐใส่มัน ฆ่าเจ้าสารเลวนี่!” แมลงวันบางตัวที่ฉลาดหน่อยรีบเงื้ออิฐในมือและขว้างใส่ฉินเฉามันมีคนอยู่ 3 – 4 คนที่ไม่ได้ถือท่อเหล็ก ไขควง หรืออะไรพวกนี้แต่พวกเขาแต่ละคนต่างถืออิฐสองก้อน ตอนนี้ รู้สึกราวกับมันได้จังหวะพอดีทันใดนั้น อิฐ 7 – 8 ก้อนพลันส่งเสียงหวีดหวิวพุ่งใส่ฉินเฉาแต่ฉินเฉาเพียงแค่เหวี่ยงหมัด ชกใส่อิฐจนแตกเป็นเสี่ยงๆเหล่านักเลงพากันเซ่อ ทำลายอิฐกลางอากาศได้ มันใช้วิชาอะไรของมันวะ!“ล้มมันให้ฉัน!” นักเลงอีกคนพุ่งออกมาจากกลุ่ม เขาถือมีดสั้นอันเล็ก แทงใส่เอวฉินเฉาฉินเฉายืนนิ่ง ปล่อยให้มีดแทงใส่เอวเขาเสียงของเหล็กปะทะดังมาให้ได้ยินชัดเจน คนที่แทงกลายเป็นเซ่อเขาใช้แรงทั้งหมดแทงใส่ฉินเฉา แต่มีดในมือของเขากลับหักเป็นสองเสี่ยง“กะ แก…” นักเลงทรุดลงกับพื้น ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น เอวเป็นส่วนที่นุ่มที่สุดของร่างกายมนุษย์ และมีดเป็นของมีคม ยังไงก็ตามมีดกลับหักอย่างไม่น่าเชื่อหระ หรือว่ามันจะฝึกลมปราณ?“เมื่อพวกแกอยากได้ขาฉัน” ฉินเฉาเรียกกระบองออกมาจากแหวน และฟาดใส่ขานักเลงคนนั้นกร๊อบ! เสียงดังมาให้ได้ยิน โดยไม่ต้องเดา ขานักเลงคนนั้นหักแล้วไม่สนใจความตื่นตกใจของเขา เขาร้องโหยหวน และกลิ้งไปด้านข้างกุมขาเอาไว้“งั้น ฉันจะให้พวกแก….”พร้อมกันนั้น ฉินเฉาเดินเข้าไปหากลุ่มนักเลงพวกนั้น“โจมตี! โจ
