อ่อนเป็นไข่แล้วล่ะ?”“ฉันเป็นสุภาพบุรุษ” บริกรจัดเสื้อด้วยใบหน้าซีดขาว “เรื่องสู้ไม่ใช่เรื่องของฉัน คนอื่นจะมาจัดการนายเอง”เมื่อบริกรพูดเสร็จ ชายกำยำก็เดินมาถึง“เกิดอะไรขึ้น? ใครกล้ามาสร้างปัญหาในที่ของคุณอู๋!” ฉินเฉาจำชายคนนั้นได้ เขาคาบบุหรี่ไว้ในปาก พร้อมกับเล่นมีดราวเล่นกับผีเสื้อถามบริกร“เป็นเขา!” เมื่อเห็นว่ามีกันหลายคน บริกรรีบคืนสีหน้าและร้องออกมาขณะที่ชี้ไปที่ฉินเฉา“ฮึ่ม ไม่ใช่ว่าเก่งนักเหรอเมื่อกี้น่ะ? ตอนนี้ได้เวลาตายแล้ว!” บริกรพูดอย่างภูมิใจใส่ฉินเฉาในใจของบริกรปรากฏบทละครขึ้น หลังจากที่ชายกำยำตบหน้าฉินเฉา ล้มเขาลงพื้น การ์ดคนอื่นก็เริ่มเข้าล้อมเขา และรุมเตะเขา คนที่มีฐานะอย่างเขาทำได้เพียงยกเท้าขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ พร้อมทั้งกระทืบฉินเฉาด้วยความโกรธแค้นสองครั้งยังไงก็ตามฉากนั้นไม่เกิดขึ้น เผิงไห่ มือขวาของมู่หรงเจียง และเป็นหัวหน้าการ์ดของมันดาล่า ยื่นมือออกมาและตบเข้าที่หน้าบริกรอย่างหนักเพี้ยะ! เสียงหนักๆ ดังมาให้ได้ยิน บริกรที่ถูกตบยังเซ่ออยู่“เฮ้ย ตาแกมุดอยู่ในรูตูดแม่แกหรือไง! ถ้าแกกล้าพูดอย่างนั้นกับนายท่านฉินอีกครั้ง เชื่อมั้ย พ่อเอ็งคนนี้จะฆ่าแก!”เผิงไห่จ้องพร้อมทั้งคำรามออกมา จากนั้นเขาก็หันกลับไป พร้อมทั้งใบหน้าประจบ เอาบุหรี่จงหัวออกมาให้ฉินเฉาอย่างเชื่อฟัง“นายท่านฉิน บริกรนี้เพิ่งมาใหม่ ยังไม่รู้จักคน อย่าโกรธไปเลยครับ สูบนี่ให้ใจเย็นลงก่อน”“ไม่เป็นไร ฉันไม่ไ
