มไปด้วยความโกรธ “โกเซน ชิโยะ เมื่อฉันกลับไป ฉันจะจัดการกับเธอ เธอคิดว่าจะหนีรอดเงื้อมมือฉันได้เหรอ ฝันไปเถอะ! ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ฉัน ยามาโมโตะสนใจ แล้วจะหนีไปจากการกลายเป็นของเล่นของฉันได้! แล้วก็ ฉันอยากให้แกไปสืบเรื่องของชายคนนี้ที่ชื่อ ฉินเฉา ไปสืบมาว่าเบื้องหลังจริงๆ ของมันคืออะไร”“ไฮ่!” นินจาคนนั้นพยักหน้า และจากนั้นก็หายไปตาของยามาโมโตะลุกโชนด้วยแสงชั่วร้าย “เป็นแค่ผู้ฝึกตนเล็กๆบังอาจมาขัดขวางเรื่องสำคัญขององค์กรมังกรดำของฉัน? ฉัน ยามาโมโตะสาบานว่า แกจะได้ตายโดยปราศจากหลุมฝังศพ!”“ฮัดชิ่ว!” ที่ถนนการค้าที่คึกคักในเมืองตงชวน ฉินเฉากำลังถือถุงขนาดใหญ่อยู่ แล้วจู่ๆ ก็จามออกมา ถุงในมือเขาแทบจะตกลงพื้น“เป็นอะไร? เป็นหวัดเหรอ?” หยูลู่ที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้า จู่ๆ ก็หันมาและถามเขา “นี่ก็เข้าหน้าหนาวแล้ว แต่นายไม่ฟังฉัน เมื่อฉันบอกให้ใส่เสื้อผ้าหนากว่านี้ ดูสิ เป็นหวัดจนได้”“ฉันจะเป็นหวัดได้ยังไง?” ฉินเฉาถูจมูกและพูดด้วยรอยยิ้ม “หึหึต้องเป็นสาวสวยที่น่าตะลึงกำลังคิดถึงฉันแน่ๆ”“เหอะ!” เหลียวชาชาที่กำลังกอดแขนหยูลู่ รีบแสดงปฏิกิริยาและตะโกนเสียงดัง “สาวสวยกำลังคิดถึงนาย? ฉันว่ามีคนกำลังด่านายลับหลังมากกว่า! เจ้าคนพาล!”“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง ฉันจะบอกเธอให้ โชคเรื่องผู้หญิงของฉันดีมากนะ” ฉินเฉาพูดพร้อมรอยยิ้ม “ไม่ว่าจะหน้าอกเล็กหรือใหญ่ ไม่ใช่ปัญหา พวกเธอต่างพากันคิดถึงฉัน ให้ฉันบอกเธอ
