วามรู้สึกกลัวที่ยังไม่หายไป กับสายตาของเหลียวชาชาที่ทั้งประหลาดและน่ากลัว“ใช่แล้ว นั่นไม่ใช่เธอ!” ฉินเฉายืนขึ้น จุดบุหรี่ขึ้นสูบ “นั่นคือวิญญาณร้าย! เป็นวิญญาณร้ายที่เจิ้งอี้ชูควบคุม!”“วิญญาณร้าย?” ยิ่งหยูลู่ฟังมากเท่าไหร่ ยิ่งกลัวมากขึ้นเท่านั้น“ใช่แล้ว เรื่องนี้ เพราะมันเข้าสิงเหลียวชาชา และควบคุมการกระทำของเธอ ฉะนั้น ภายใต้การควบคุมของเจิ้งอี้ชู เธอจึงสั่งให้บอดี้การ์ดฆ่าฉัน”หยูลู่ไม่โง่ หลังจากฟังคำอธิบายนี้ เธอก็เข้าใจได้นิดหน่อย “แต่นายบอกว่านายหาวิญญาณของเหลียวชาชาไม่พบ เรื่องนี้นายหมายความว่าอะไร?”“ทุกคนต่างมีวิญญาณเป็นของตัวเอง” ในสายตาตกใจของหยูลู่ดวงตาของฉินเฉาจู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีเขียว และมองไปที่ร่างของเหลียวชาชา “แต่ตอนนี้ ผมหาวิญญาณของชาชาน้อยไม่พบ ถ้าฉันคาดไม่ผิดล่ะก็ วิญญาณของเหลียวชาชาคงถูกวิญญาณร้ายนั่นเอาไปด้วย”“อะไรนะ?” ทันใดนั้นหยูลู่ก็แตกตื่น และจับแขนฉินเฉาไว้ หน้าอกของเธอกดเข้ากับแขนของเขา และระเบิดน˺าตาออกมา “งั้น จะทำยังไงดี ชาชาต้องไม่ตายแบบนี้! ฉินเฉานายมีวิธี ใช่มั้ย? นายสามารถช่วยชาชากลับมาได้แน่นอน ใช่มั้ย?”พร้อมกันนั้น หยูลู่ก็กอดฉินเฉาแน่น เหมือนต้องการจะรับเอาความแข็งแกร่งจากเขามา“ลู่ลู่…” ฉินเฉาถอนหายใจ “ฉันเก่งต่อสู้…แต่ เรื่องเรียกวิญญาณกลับเข้าร่างนี่…ฉันทำไม่ได้จริงๆ ….”“งั้น…ไม่ใช่ว่าเหลียวชาชาจะตายอย่างงั้นเหรอ…” น˺าตาของหยูลู่ทำเสื้อฉินเฉาเ
