เหมือนว่าจะหลุดออกมาได้ทุกขณะ“ใช่ กินข้าวกันก่อนแล้วค่อยไป” ในตอนนี้เอง หยูลู่ในชุดเดรสสีขาวก็เดินเข้ามาในห้องกินข้าว ร่างที่งดงามของเธอบวกกับความมีน˺ามีนวลทำให้รูปร่างของเธอยิ่งดึงดูดใจขึ้นไปอีกเด็กผู้ชายที่กำลังนั่งอยู่ในห้องกินข้าวคิดจนปากคอแห้งผาก“แฮ่ม อู๋ซิ่นอย่าเพิ่งรีบไปเลย ลองชิมซุปหม้อนี้ก่อน….” ขณะที่ลูบจมูกตัวเอง ฉินเฉาก็เข้ามาพร้อมกับถือหม้อซุปที่กำลังเดือดด้วยมือเดียวทุกคนตกใจ อุณหภูมิของซุปร้อนๆ นี่ต้องน่ากลัวแน่นอน! โดยไม่ถือที่หูจับ ฉินเฉาจับที่หม้อโดยตรง ทำเหมือนกับเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขาเมื่อฉินเฉาวางหม้อลงบนโต๊ะ หลี่เจ๋ออันรู้สึกสงสัย เลยใช้นิ้วแตะไปที่หม้อ“โอ๊ย!” เด็กชายรีบดึงมือออกมาและเป่าลมเย็นๆ จากปากไปที่นิ้วตัวเอง นิ้วของเขาก็เริ่มบวมหลี่เจ๋ออันดูดนิ้วตัวเอง และมองไปที่สัตว์ประหลาดฉินเฉา ที่ทำเหมือนกับไม่มีอะไร“ฉัน ฉันมีเรื่องต้องทำจริงๆ” อู๋ซิ่นเบนหน้าหนีการจ้องของฉินเฉาเธอกลัวจริงๆ และแตกตื่นกับฉากที่เกิดในห้องครัว“เฮ้ เธอกลัวว่าฉันจะกินเธอหรือไง ถ้าเธออยู่ที่นี่?” เมื่อเห็นสาวน้อยใสซื่อขนาดนี้ ฉินเฉาอดแหย่ไม่ได้อู๋ซิ่นอาย หน้าแดงเหมือนกับมะเขือเทศ และก้มหัวลง แทบฝังเข้าไปในหน้าอกของเธอหยูลู่รีบจ้องฉินเฉา ดึงมืออู๋ซิ่นมาถือไว้และพูดอย่างนุ่มนวลว่า“นักเรียนอู๋ซิ่น เราไม่ใช่คนนอก แม้ว่าฉินเฉาคนนี้จะไม่อะไรมากแต่ซุปที่เขาทำอร่อยจริงๆ เธอไม่อยากลองเหรอ? อร
