หอเยี่ยนไหลรั้งตำแหน่งหอนางโลมเลื่องชื่ออันดับต้นแห่งตรอกผิงคัง วันธรรมดายังเนืองแน่นไปด้วยผู้คน ยิ่งยามสิ้นปีเช่นนี้ย่อมคึกคักเป็นทวีคูณ รถม้าหรูหราจอดเบียดเสียดเต็มลานหน้าเรือน หากผู้ใดก้าวเท้ามาช้าเพียงครึ่งก้าว เกรงว่าคงไร้แม้แต่ที่ซุกหัวนั่ง
‘หงหลัว’ คณิกาดาวเด่นดวงใหม่แห่งหอเยี่ยนไหลผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ประทินโฉมเสร็จสิ้นพักใหญ่ ยามว่างเว้นจึงเอนกายพิงกรอบหน้าต่างทอดสายตาชมทิวทัศน์ เรือนร่างอรชรในชุดหรูหรางดงามหมดจด ท่วงท่าเกียจคร้านเย้ายวน นัยน์ตาพริ้มเพราแฝงความผ่อนคลาย
ยามนี้เพิ่งเข้าสู่ช่วงหัวค่ำ ดวงตะวันคล้อยต่ำลับเหลี่ยมกำแพงเมือง ผืนฟ้ายังหลงเหลือริ้วเมฆสีม่วงอมแดงอาบย้อมสุดลูกหูลูกตา งดงามวิจิตรตระการตาท่ามกลางม่านราตรีที่กำลังคืบคลาน
เสียงเด็กรับใช้ต้อนรับแขกเหรื่อดังข้ามลานหน้าเรือนหลักมาเป็นระลอก ช่วงหลายวันมานี้ ความโกลาหลยามค่ำคืนมักปะทุเร็วและร้อนแรงกว่าปกติเสมอ
ทว่าหงหลัวหาได้ร้อนใจ หอนางโลมแห่งนี้แม้อัดแน่นด้วยบุรุษสูงศักดิ์ ทว่าดาวเด่นมีเพียงหนึ่งเดียว นางย่อมต้องสงวนท่าที วางตนให้สูงส่งเหนือผู้คน
ต่อให้แม่เล้าจะละโมบเพียงใด แต่การจะได้ยลโฉมดาวเด่น ลำพังเบี้ยอัฐย่อมไม่เพียงพอ ด้วยป
