คต!” ฉินเฉาเหมือนจะยังไม่ยอมรับ ทำให้เหลียวชาชารู้สึกเหมือนว่าปอดของเธอจะระเบิดออกมาด้วยความโกรธ“นาย นายไม่รู้จักยอมให้ฉันบ้างหรือไง?”จากนั้นเหลียวชาชาก็กลอกตาของเธอ“ทำไมฉันถึงต้องยอมเธอด้วย?” ฉินเฉายักไหล่ “เธอไม่ใช่คนจ่ายเงินเดือนให้ฉันสักหน่อย พ่อเธอต่างหาก”“งั้นบอกฉันมา ต้องใช้เงินเท่าไหร่นายถึงจะยอมฟังฉัน?” เมื่อเหลียวชาชาได้ยินอย่างนี้ ตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้น คิดว่า ‘หึ ชายคนนี้เมื่อเขายังเป็นทาสของเงินอยู่ ฉันจะใช้เงินซื้อนายนะ’“โทษที!” ฉินเฉาหัวเราะ และยิ้ม “ในสองเดือนนี้ ฉันถูกพ่อของเธอจ้างไว้แล้ว และจะฟังแต่คำสั่งของพ่อเธอ ถ้าเธออยากจะใช้เงินจ้างฉันล่ะก็ ไว้ค่อยบอกฉันทีหลัง หลังจากหมดสองเดือนนี้”“จริงเหรอ?” ตาของเหลียวชาชาเป็นประกาย ทันใดนั้นเธอก็เกิดความคิดอยากจะเก็บฉินเฉาไว้ข้างเธอตลอดไป ให้เขาปกป้องเธอ….เมื่อคิดเรื่องนี้มันทำให้หน้าเธอแดงราวกับกำลังเป็นไข้ เธอคิด ‘ชิเกิดอะไรขึ้นกับฉันนี่? ฉินเฉาคนนี้มีดีอะไร? เขาทำให้ฉันแทบบ้าทุกวันและมักจะล้อเรื่องหน้าอกเล็กๆ ของฉัน!’“ต้องการเหรอ” สิ่งที่เด็กสาวคิดถูกเขามองเห็น ฉินเฉายิ้มและพูดว่า “หลังสองเดือนฉันต้องกลับไปที่ซู่หนาน เมื่อกำจัดแม่มดน้อยอย่างเธอ ฉันก็จะเป็นอิสระ”“นาย!” เหลียวชาชาทันใดนั้นก็โมโห กัดฟัน ครั้งนี้เธอโกรธจริงๆเธอหวังว่าเธอจะสามารถกัดฉินเฉาจนเนื้อขาดได้ และเอามันมาทำซุปกิน….เฮ้อ จู่ๆ เธอก็รู้สึกไม่สบาย“โอเค
