….” ชายหัวโล้นคนหนึ่ง จู่ๆ ก็แข้งขาอ่อน แทบทรุดลงกับพื้น “โคตรน่ากลัวเลย”“ก็แค่ศพ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยหรือไง!” ลูกพี่กลอกตา“โปรดแสดงตั๋ว” เจ้าหน้าที่แอบคุยกับตัวเอง และจากนั้นก็พบเวลาที่ดีที่สุด ทันใดนั้นเขาก็ยกหัวขึ้นและพูด“อ๊า!” ชายหัวโล้นจู่ๆ ก็ร้องโหยหวนออกมาเสียงดังพร้อมกับสั่น“เวรเอ๊ย นี่มันอะไรกัน! มาทำให้พ่อเอ็งคนนี้กลัว ฉันจะยิงแก!”พร้อมกันนั้น เขาก็ดึงปืนพกสีดำออกมาจากเอว และเล็งไปที่หน้าผากของศพศพนั้นร้องออกมา และร่างทั้งร่างสั่น ชายคนนี้กลั้นฉี่ของเขามานานแล้ว รู้สึกหนึบๆ ที่กระเพาะล่าง ที่หว่างขาของเขาก็กลายเป็นเปียกพร้อมกับส่งกลิ่นฉี่ออกมา“เฮ้ย ใจเย็น!” พี่กางรีบเรียกออกมา และกดแขนพี่น้องของเขาไว้“แค่ของปลอม เป็นเจ้าหน้าที่แต่งเป็นผี!”ใส่ปืนกลับเข้าที่ ลูกพี่ก็พูดกับเจ้าหน้าที่พร้อมรอยยิ้ม “ขอโทษด้วย เพื่อนของฉันขี้ขลาดไปหน่อย นี่แค่ปืนปลอมน่ะ ของเด็กเล่น ดูสิ นี่ตั๋วของพวกเรา!”พร้อมกันนั้น เขาก็ดึงตั๋วของพวกเขาออกมา และแสดงมันให้กับเจ้าหน้าที่ที่ฉี่รดตัวเองแต่เจ้าหน้าที่กลัวจนขี้หดหมดแล้ว พร้อมมือสั่นๆ เขากดสวิตช์เปิดประตูให้ทั้งสองคน คนที่เป็นลูกพี่ดึงมือชายหัวโล้น และรีบเข้าไปในบ้านผีสิง“บัดซบ ฉันจะไม่ไหวแล้วนะเว้ย!” หลังจากชายสองคนจากไปเจ้าหน้าที่ในที่สุดก็ร้องออกมา “ลาออก! เจ้าหน้าที่บ้านผีสิงอะไรกัน นี่มันนรกชัดๆ! ฉันจะไปเป็นเซลล์ขายประกัน!”พร้อมกันนั้น ศพก็เดิน
