ก้มตัวออกไปข้างนอกอุโมงค์นี้ในที่สุดก็เข้ามาในปราสาท ฉินเฉาและเหลียวชาชายืนอยู่ในห้องที่เหมือนกับห้องทรมาน มีแค่ตะเกียงน˺ามันไม่กี่ดวงที่ติดอยู่ในห้อง ซึ่งเครื่องทรมานแต่ละอันต่างเต็มไปด้วยเลือด เนื้อ และศพ“อี๋…..” เหลียวชาชากอดแขนฉินเฉาไว้พร้อมซ่อนอยู่ข้างหลังเขาสาวน้อยนางนี้กอดแขนเขาแน่น ทำให้ฉินเฉารู้สึกถึงเนื้อหน้าอกของเธออย่างช่วยไม่ได้แม้ว่ามันจะมีไม่มาก แต่ก็นุ่มอยู่“แฮ่ม มันไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก” ฉินเฉาไอออกมา เพื่อซ่อนความอายของเขา โชคดีที่รอบๆ พวกเขามีแต่ความมืด ดังนั้น เหลียวชาชาจึงไม่สามารถเห็นเขาตอนอาย“ฉันไม่คิดว่าพวกมันน่ากลัวหรอก แค่น่าคลื่นไส้ไปหน่อยแค่นั้น”ฉินเฉาพูด และราวกับเวทมนตร์ หยิบเอาถังใส่ป๊อปคอร์นออกมา และเริ่มกินมัน กลิ่นหอมดี“เอาหน่อยมั้ย? ฉันเพิ่งซื้อมาระหว่างทางนี้เอง ยังกรอบอยู่เลย”“พระเจ้า!” เหลียวชาชามองไปทั่วสิ่งผุพัง ศพที่สกปรก แล้วฉินเฉายังสามารถกินป๊อปคอร์นได้อีก ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกคลื่นไส้ และแทบจะอ้วกเอาของที่เธอกินเมื่อเช้าออกมา“เจ้าเลว อยากให้ฉันอ้วกออกมาหรือไง!”“จริงเหรอ?” ฉินเฉาขณะที่กำลังกินป๊อปคอร์น กลอกตาของเขา“คนอุตส่าห์ใจดีแบ่งให้กินด้วย แต่ทำให้เธออยากอ้วกซะงั้น กลายเป็นว่า หวังดีกลายเป็นร้าย!”“เหอะ!” เหลียวชาชาอดเตะเขาหลายๆ ครั้งไม่ได้ “มีศพอยู่ทุกที่ทำไมนายถึงคิดว่าฉันจะกินลง!”“มีแต่ของปลอม…” ฉินเฉาพูด พร้อมกับยื่นมือออกไป หยิบเอาแ
