กลัวผู้คนจะไม่รู้ถึงบารมี ไม่รู้ว่าตนคือคนเหนือคน และไม่อาจสัมผัสถึงความเหิมเกริมของพวกตนได้
หลายวันมานี้จ้าวหนิงบอบช้ำไม่เบา เขารู้สึกราวกับร่างกายโดนสุราและนารีสูบพลังหยางจนกลวงโบ๋ ทุกเช้าที่ตื่นมาเผชิญหน้ากับแววตาน้อยอกน้อยใจ อึกอักคล้ายอยากเอ่ยคำแต่ก็กลืนลงคอของเซี่ยเหอ เขาย่อมรู้สึกละอายใจอยู่บ้าง
แต่นี่คือเรื่องสุดวิสัย ด้วยสถานะในกองบัญชาการทหารลาดตระเวนเมืองยามนี้ ผู้คนต่างแห่แหนมาประจบสอพลอ ประกอบกับเป็นปีแรกที่เข้ามารับตำแหน่งและก้าวเท้าสู่แวดวงขุนนาง จ้าวหนิงไม่อาจทำตัวแปลกแยก ยิ่งไม่อาจสร้างชื่อว่าเป็นคุณชายหยิ่งยโสถือตัว จึงจำต้องไว้หน้าผู้ใต้บังคับบัญชาและสหายร่วมงาน
ผลคือ หอนางโลมเลื่องชื่อในตรอกผิงคัง เขาแทบจะตระเวนเหยียบย่างไปมาแล้วทุกแห่งหน
หนึ่งวันก่อนส่งท้ายปีเก่า จ้าวหนิงไม่ต้องเข้ากองบัญชาการ เขาตั้งใจจะพักผ่อนในจวนให้เต็มคราบ นอนเสพสุขจากการนวดเฟ้นด้วยมือเรียวนุ่มทว่าทรงพลังของเซี่ยเหอ ฟื้นฟูพละกำลังให้พร้อมสำหรับการตระเวนคารวะปีใหม่ตามจวนต่างๆ หลังผลัดเปลี่ยนปี
ปีนี้เขาเข้ารับราชการ ฐานะเปลี่ยนไป จำเป็นต้องไปคารวะผู้อาวุโสอย่างเป็นทางการ ยกตัวอย่างเช่นจวนลู่กั๋วกง ถึงเว
