งแบบนี้กัน” หยูลู่สั่นหัวแล้วพูด “ไม่มีมารยาทเลย”“บัดซบ เมื่อกี้ใครแม่งด่าข้ากันวะ?” หัวหน้ากลุ่มเด็กเหล่านั้นได้ยิน และทันใดนั้นก็รีบเข้ามาด้วยท่าทางข่มขู่ “ยอมรับมา หรือ จะให้ข้าจัดการพวกแกที่นี่!”เมื่อเห็นเด็กคนนี้ ฉินเฉายิ้มออกมา“ตั๋วของเรามาแล้ว” เขาพูดกับหยูลู่และเหลียวชาชา จากนั้น ก็เดินไปข้างหน้า“นี่ไม่ใช่หลี่เจ๋ออัน นายน้อยหลี่หรอกเหรอ? นายก็มาเล่นในสวนสนุกนี้ด้วย?”“บัดซบ นาย….” หลี่เจ๋ออันสบถ เขาอยู่ในอารมณ์ไม่ดีวันนี้ ตอนแรก เขาชวนอู๋ซิ่นมาเดทแต่เธอปฏิเสธ โดยไม่มีทางเลือกอื่น เขาจึงชวนเพื่อนร่วมห้องกว่าครึ่ง ซึ่งในนั้นก็มีเพื่อนอู๋ซิ่นอยู่ด้วยให้ออกมาด้วยกันในนาม “กิจกรรมโรงเรียน” ดังนั้นอู๋ซิ่นจึงยอมมาด้วยแผนการเดทสุดเพอร์เฟคของเขาตอนนี้ถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้วดังนั้น เขาจึงกระโดดเข้าไปที่หน้าแถว คนอย่างหลี่เจ๋ออันจะเข้าแถวได้ยังไง! ยิ่งกว่านั้น คนพวกนี้กล้าด่าเขาจริงๆ นี่เป็นเหตุผลสุดเพอร์เฟคให้เขาระบายความโกรธของเขาออกมาเขาแสยะยิ้มครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ใครจะรู้ เมื่อเขามองขึ้นไปเห็นชายคนนั้น ขาของเขาทันใดนั้นก็อ่อนแทบทรุดลงกับพื้น“ฉิน ฉิน ฉินเฉา?”“นี่ต้องเป็นโชคชะตาแน่ๆ เลย นายน้อยหลี่” ราวกับกำลังทักทายคนคุ้นเคยเก่า ฉินเฉารีบเดินเข้าไปหาหลี่เจ๋ออันและกอดเขาอย่างแรงฉินเฉากระตือรือร้นอย่างมาก นี่ทำให้หลี่เจ๋ออันรู้สึกราวกับถูกปูหนีบออกซิเจนในปอดของเขาถูกพ่นออกมา และแทบทำใ
