ปสั่งให้เธอทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง”“โกหก! เห็นชัดๆ ว่านายทำเรื่องแบบนั้นกับฉันเมื่อกี้นี้!” หน้าของเหลียวชาชาแดง และเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ “ทำอย่างกับว่าบริสุทธิ์นักหนา!”“แฮ่ม…นั่นเป็นแค่จินตนาการของเธอเท่านั้น” ฉินเฉากระแอมออกมา “อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย ไปโรงยิมด้วยกันกับฉัน เรื่องนี้สำคัญกว่าการไปที่เตียงกับฉัน!”“ฉันไม่ไป! ต่อให้นายฆ่าฉัน ฉันก็ไม่ไป!” เหลียวชาชาส่ายหัวอย่างเข้าตาจน เหมือนกับกำลังขอให้ฉินเฉาไม่ปล่อยให้เธอถูกฆ่า“หยุดพูดได้แล้ว ไปเร็ว!” ฉินเฉาแบกสาวน้อยไว้บนบ่า และพาเธอไป“ไอ้เลว! ปล่อยฉันลง!”สาวน้อยตีหลังฉินเฉาอย่างเอาเป็นเอาตาย และพบว่าเธอเหมือนกับกำลังทุบแผ่นเหล็ก หมัดของเธอเริ่มปวด“ถ้านายไม่ปล่อยฉันลง ฉันจะตะโกน!”“เอาสิ ฉันเป็นบอดี้การ์ดของเธอ มาดูกันว่าเธอจะเรียกใครมา”ฉินเฉาพูดอย่างไม่ใส่ใจ‘ฉันไม่สามารถตีเขาได้ และเขาไม่สนคำด่าของฉัน หรือว่าฉันต้องอาศัยอยู่ในนรกตลอด 2 เดือนเลยหรือไง?’ เหลียวชาชาที่ถูกฉินเฉาพาไปแบบนี้ ทันใดนั้นหัวใจก็เย็นเฉียบไม่สนใจว่าสาวน้อยจะคิดอะไร ฉินเฉาอดทนกับกลิ่นหอมจากร่างของเธอ และพาเธอเดินตรงไปผ่านระเบียง และจากนั้นก็ลงบันได จนมาถึงสนาม“สนามโรงเรียนโคตรใหญ่เลย!” ฉินเฉามองไปรอบๆ หลายครั้งและไม่สามารถหาคาบเรียนพละพบ“ชาชาน้อย บอกลุงหน่อยสิ ว่าโรงยิมอยู่ที่ไหน!”“ไปตายซะ ไอ้หมาป่า ต่อให้ตาย ฉันก็ไม่บอกนาย!” สาวน้อยนางนี้ทำเหมือนกับหลิวฮัวหลานที่
