การจัดการกับอีกฝ่ายถูกมั้ย? ทำไมพวกเราไม่นั่งลงแล้วพูดคุยเรื่องศิลปะการต่อสู้อย่างเป็นมิตรภายใต้ถ้วยน˺าชาล่ะ? มันจะไม่ดีกว่าเหรอ?”“หรือมันเป็นเพราะคุณวูดูถูกบูโดกันของพวกเขา?” ทสึชิโระหันหัวไปมองผู้อำนวยการวู“แฮ่ม ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น ผมแค่จะบอกว่า”“ถ้าอย่างนั้น ได้โปรดคุณวูอย่ามาก้าวก่ายกับการประลองอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา” ทสึชิโระรีบหยุดคำอธิบายของคุณวู ทำให้อีกฝ่ายหน้าเขียวจนขาวโชคดีที่ซูเฟยเข้ามาทำให้สถานการณ์ราบรื่น ผู้อำนวยการสาวเข้ามาที่เวทีผ่านกลุ่มบอดี้การ์ด แล้วพร้อมกับน˺าเสียงที่เป็นธรรมชาติ พูดว่า“เมื่อสุภาพบุรุษทั้งสองต้องการประลองกัน มันจะต้องเป็นประโยชน์กับรายการต้อนรับนักเรียนแลกเปลี่ยนค˹านี้แน่ ๆ แต่ฉันหวังว่า สุภาพบุรุษทั้งสองคนจะไม่ทำเกินไป นั่นเป็นเพราะฉันไม่อยากให้การประลองนี้ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพวกเรา คุณทสึชิโระคุณคงไม่อยากให้มีผลตอบรับที่แย่เมื่อคุณกลับไปหรอกใช่มั้ยคะ?”“ได้โปรดคุณซูเฟยมั่นใจได้ ผมจะออมมือ” ทสึชิโระพยักหน้าน้อยๆ แล้วพูดกับซูเฟยเมื่อได้ยินคำ ‘ผมจะออมมือ’ จากทสึชิโระ ซูเฟยก็แทบจะอดหัวเราะออกมาไม่ได้ คำที่เธอต้องการจะพูดคือ ‘คำที่ฉันพูด ฉันบอกฉินเฉา ไ ม่ใช่นาย’“ผู้อำนวยการซู อย่าห่วงไปเลยครับ” ฉินเฉาผู้รู้ความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของซูเฟยพูด แต่เขาไม่อนุญาตให้เจ้าทสึชิโระนั่นหนีไปจากทางที่เขากำหนดได้ เขาหยิบก้นบุหรี่แล้วขว้างมันใส่ถั
