เหมือนกับถูกรถชน ร่างของเล่ยจื้อหมุนคว้าง แล้วตกลงบนพื้น เขาไม่สามารถลุกขึ้นได้ในเวลาอันใกล้“เล่ยจื้อ!”อารมณ์ของใบหน้าของชายตาสามเหลี่ยมที่ถูกเรียกว่าพี่ชานเปลี่ยน ก่อนที่จะเข้าร่วมหน่วยรักษาความปลอดภัยโล่สีฟ้า เล่ยจื้อคนนี้เคยเป็นหน่วยพิเศษมาก่อน เมื่อเข้ามาอยู่ที่หน่วยโล่สีฟ้านี้ เขาก็ยังเป็นหนึ่งในคนที่ดีที่สุดมันสามารถพูดได้ว่า แค่เขาคนเดียวก็สามารถจัดการกับชาย 5 – 6คนได้ด้วยตัวคนเดียวแต่ตอนนี้เมื่อเขาเผชิญหน้ากับการ์ดตัวเล็ก ๆ เขากับนอนหมดสภาพอยู่บนพื้น หลังจากที่เพิ่งเริ่ม?“แกเป็นใคร?” พี่ชานหันหัวกลับไป เขามองฉินเฉาอย่างระมัดระวัง“ฉันบอกนายไปแล้ว ฉันเป็นแค่ยามธรรมดา ๆ แล้วฉันทำงานที่โรงเรียนนี้”“ฉันคิดว่า แกเหมือนนักฆ่าที่พวกสเกลตั้นส่งมามากกว่า!” พี่ชานทันใดนั้นก็หยิบวิทยุสื่อสารออกมาแล้วตะโกนใส่ “มีเรื่องที่หน้าโรงเรียน รีบพาพวกมาจัดการ!”หลังจากที่พูดเสร็จ กลุ่มชายในชุดเครื่องแบบรักษาความปลอดภัยสีเทา ก็เริ่มหลั่งไหลออกมาจากโรงเรียน พวกเขาตัวสูงใหญ่ล˹าสันพร้อมกับแผ่ออร่าออกมาเหล่าการ์ดทั้งสามสิบคน ภายใต้คำสั่งของพี่ชานพวกมันรีบเข้ามาล้อมฉินเฉาไว้“พวกนายเป็นการ์ดที่ซูเฟยจ้างมาอย่างนั้น ใช่มั้ย?” ฉินเฉาหยุดสูบบุหรี่ ยิ้ม แล้วพูดว่า “ถ้าพวกนายคิดว่าตัวเองเจ๋งนักล่ะก็ งั้นยามคนนี้ขอทดสอบความสามารถของพวกนายหน่อยแล้วกัน”หลังจากนั้นเขาก็ดีดบุหรี่ทิ้งไป แล้วกระทืบเท้าของเขาพื้นที่ร
