หนาวเย็นราวกับเข็มเหล็ก ทิ่มแทงเส้นชีพจรของหลี่ลี่ อย่างต่อเนื่อง
คุ้นเคยกับความรู้สึกสบายที่ศิลาเทวาลัยมอบให้ ทันใดนั้นกลับเย็นยะเยือกเช่นนี้ ทำให้หลี่ลี่ ไม่สามารถปรับตัวได้
การฝึกยุทธ์ย่อมไม่ราบรื่น ความเจ็บปวดย่อมมาพร้อมเสมอ หลี่ลี่ก็รู้ดี เขาไม่ได้หวังว่าจะปราบพลังปราณอันเย็นยะเยือกนี้ได้ในคราวเดียว
ทันใดนั้น หลี่ลี่ก็เร่งพลังปราณในทะเลปราณให้ไหลเวียน แต่ไม่ใช่เพื่อฝึกฝน แต่เพื่อกระตุ้นเส้นเลือดให้ไหลเวียนอย่างรวดเร็ว ละลายกล้ามเนื้อไม่ให้แข็งตัว ซ่อมแซมเส้นชีพจร ทำให้ยังคงยืดหยุ่น
เขาฝืนทนความเจ็บปวด ปล่อยให้พลังปราณอันเย็นยะเยือกนี้ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย
เมื่อไหลเวียนครบรอบเล็ก หลี่ลี่ก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับการคงอยู่ของพลังปราณอันเย็นยะเยือกนี้ได้แล้ว เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เริ่มเพิ่มการดูดซับพลังปราณอันเย็นยะเยือกเข้าไปทีละน้อย
เลือดของหลี่ลี่เริ่มยอมรับพลังปราณอันเย็นยะเยือกอย่างช้า ๆ และถูกพลังปราณอันเย็นยะเยือกเปลี่ยนแปลง แปรรูปอย่างต่อเนื่อง ไม่มีการต่อต้านที่รุนแรงเหมือนก่อน ตอนนี้เลือดเริ่มสงบและกลมกลืน แต่หลี่ลี่กลับรู้สึกได้ว่าร่างกายทั้งหมดเบาขึ้น
พลังปราณอันเย็นยะเยือกเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เต็มไปทั่วเส้นชีพจรของหลี่ลี่ ในตอนนี้ หลี่ลี่ เริ่มควบคุมพลังปราณเหล่านี้ให้พุ่งขึ้นไปที่ศีรษะ
การแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับเจ็ด ระดับเสริมแกร่งวิญญาณ มีเพียงการเปิดเส้นชีพจรที่ศีรษะ
