แป้นบาสสั่น หวู่ปินลงมาถึงพื้นแล้วคำรามออกมา เหล่านักเรียนรอบ ๆ ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น โดยเฉพาะพวกที่ใจกล้ากว่าคนอื่นถ้าไม่ใช่เพราะว่ามีครูอยู่ พวกเขาคงจะถอดเสื้อแล้วเต้นไปแล้วแม้ว่านี่จะเป็นโรงเรียนรัฐ นักเรียนหลายคนก็จ่ายเงินเข้ามาที่นี่ด้วยที่ว่านี่เป็นโรงเรียนรัฐบาลหลักซึ่งถูกยอมรับว่ายอดเยี่ยม เหล่านักเรียนที่หัวไม่ดีแต่มีพ่อแม่รวย ด้วยการที่พวกเขาเข้าเรียนที่นี่ได้พวกเขาก็จะได้รับเงินจำนวนมากจากพ่อแม่ของเด็กหลังจากได้รับคะแนนแรกมาอย่างง่าย ๆ หวู่ปินก็พึงพอใจกับผลงานของตัวเอง จากนั้นเขาเดินกลับไปขณะที่ถือบอลไปด้วย“ฉันกำลังรอให้นายเรียกฉันว่า ‘ปู่’ ” หวู่ปินพูด จากนั้นเขายกนิ้วโป้งคว˹ามันลงฉินเฉาไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย เขาเพียงยิ้มอ่อน ๆ รับบอลมาจากหวู่ปินเดาะบอลกับพื้นสองครั้ง แล้วเขาเอาลูกบอลใส่ไว้ในอกเสื้อ ต่อหน้าหวู่ปิน เขากระดิกนิ้วเป็นสัญญาณ ‘เข้ามา’การแสดงของหวู่ปินก่อนหน้าเป็นการหยาม แต่สัญญาณมือของฉินเฉาเป็นการยั่วยุอย่างชัดเจนทันใดนั้นหวู่ปินก็ขยับ เขายื่นมือออกไปด้วยความเร็วเพื่อคว้าบอลในอกเสื้อของฉินเฉาแต่หวู่ปินพลาด เพราะว่า ฉินเฉาก้าวถอยหลังสองก้าวอย่างกับผีในขณะเดียวกันเขายกมือขึ้นแล้วโยนบอลใส่ห่วง“ฮ่าฮ่า ชายคนนี้เล่นอะไร!”“เขาคิดว่าเขาเป็นริกกี้ มิลเลอร์! มือชู๊ตสามแต้มเหรอ!”ทุกคนหัวเราะอย่างควบคุมไม่ได้ ทำให้หวู่ปินแสยะยิ้มออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ไม่นานพวกเขา