คุณหลี่คนนี้โชว์พลัง พวกเขาทั้งสามไม่ต้องทนรอในห้องเยี่ยมนานนัก ผู้ต้องหาหลิวชวนก็ถูกพาเข้ามาในห้องพร้อมกับการ์ด 2 คนฉินเฉาไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เขาเห็น ทันทีที่เจ้าอ้วนเห็นพวกเขาก็น˺าตาแตกวิ่งเข้ามากอดขาเขาทันทีแม้ว่าหน้าของหลิวชวนจะบวมแล้วฟกช˺า แต่ก็มีการพูดเป็นนัยไว้แล้ว ฉินเฉากับซูจีเลยไม่ได้ตกใจเท่าไหร่ ในทางตรงกันข้ามใบหน้าของพวกเขากลับแต้มด้วยรอยยิ้มฝืน ๆฉินเฉาแม้กระทั่งเห็นรอยเลือดที่มุมปาก“นักโทษคนนี้อันตรายมาก” ซ่งซุนเหวินนำหลิวชวนไปที่ที่นั่งจากนั้นพยายามประจบหลี่ชาวโดยเตือนเขา “เลขาหลี่ คุณต้องระวังให้มาก ไม่อยากนั้น ผมสามารถอยู่เป็นเพื่อนคุณได้”“ไม่เป็นไร” หลี่ชาวโบกมือ พร้อมกับรอยยิ้มที่คลุมเครือ พูดว่า“นายทำได้ดีมากวันนี้ ฉันจะจำไว้”“ใช่ ใช่แล้ว ตราบเท่าที่เลขาหลี่พอใจ นั่นก็พอแล้ว!” ซ่งซุนเหวินพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าเหมือนกับหมา ก้มตัวลง จากนั้นก็ออกไปจากห้องเยี่ยม“พวกเขาทำร้ายนายเหรอ?” ซูจีขมวดคิ้วขณะที่มองไปที่รอยช˺าที่ร่างของหลิวชวน พวกการ์ดที่ศูนย์กักกันนี้ไร้เมตตาจริง ๆ ทำไมพวกเขาถึงจับนักศึกษาไปไว้ห้องเดียวกับพวกอาชญากร นี่เพิ่งจะผ่านไปแค่วันเดียว พวกเขาก็ทำให้เด็กคนนี้เป็นแบบนี้ซะแล้ว“ตอนแรกพวกเขาทำ” หลิวชวนที่นั่งบนเก้าอี้ไม่ได้ปฏิเสธคำถามของซูจี “แต่ตอนนี้พวกมันไม่กล้าแล้ว”ขณะที่พูดคำนี้ ดวงตาของหลิวชวนเหมือนมีหมอกควันออกมาสายตาของหลิวชวนเมื่อครู่ไม่สามา